دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Study of root system relationship with water relations in Rapeseed under drought stress conditionsبررسی رابطه سیستم ریشهای با روابط آبی کلزا در شرایط تنش خشکی1195654410.22059/jci.2016.56544FAحمیدجباریاستادیار پژوهش، بخش تحقیقات دانه های روغنی، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج، ایران0000-0003-3299-0873نیر اعظمخوش خلق سیمااستادیار، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، کرج، ایرانغلام عباساکبریدانشیار، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایرانایرجاله دادیاستاد، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایرانامیر حسینشیرانی راداستاد پژوهش، بخش تحقیقات دانه های روغنی، مؤسسة تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج، ایرانعلیحامدکارشناس ارشد زراعت، گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایرانJournal Article20140811<strong>In order to study of root system relationship with water relations in Rapeseed under drought stress conditions, a pot experiment was carried out in greenhouse at Agricultural Biotechnology Research Institute of Iran (Karaj) in 2012. Five winter Rapeseed genotypes were evaluated under four irrigation treatments, using a factorial experiment based on randomized complete block design. The results indicated that response of genotypes to irrigation treatments was different for stomata conductivity, SPAD value, root length and diameter, morphologic characteristics, yield and yield components. In control, Cooper produced the highest grain yield that due to higher silique number per plant, whereas, ‘Opera’ had the maximum grain yield under drought stress treatments. This subject was due to higher root depth and diameter in ‘Opera’ and on the basis of these characters, the high leaf area duration, stomata conductivity, silique number and grain number was observed in ‘Opera’. In conclusion, these results showed that role of root morphologic characteristics in Rapeseed adaptation to drought tolerance is powerful and an effective root system with last stomata conductivity, more leaf area duration and high silique number were more important for yield maintenance of Rapeseed under drought stress conditions.</strong><strong>به منظور بررسی رابطه سیستم ریشهای با روابط آبی گیاه کلزا در شرایط تنش خشکی، یک آزمایش گلدانی در گلخانه فیزیولوژی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران واقع در شهر کرج، در سال 1391 انجام شد. در این بررسی پنج رقم کلزای تجاری پاییزه در چهار تیمار آبیاری، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که واکنش ارقام از نظر تغییرات هدایت روزنهای، عدد اسپد، طول و قطر ریشه، صفات مورفولوژی، عملکرد و اجزای عملکرد به سطوح آبیاری متفاوت بود. در تیمار شاهد، بیشترین عملکرد دانه در رقم ‘کوپر’[1] و به واسطه تولید بالاترین تعداد خورجین در گیاه مشاهده شد، درحالیکه در تیمارهای تنش خشکی رقم ‘اپرا’[2] از بالاترین عملکرد دانه برخوردار بود. این موضوع با بالاتر بودن طول و قطر ریشه در رقم ‘اپرا’ مرتبط بود که به موجب آن دوام سطح برگ بالا، بیشترین میزان هدایت روزنهای، تعداد خورجین و تعداد دانه در خورجین نیز در همین رقم مشاهده شد. نتایج کلی پژوهش حاضر نشان داد که نقش خصوصیات مورفولوژی ریشه در افزایش تحمل به خشکی در گیاه کلزا بسیار پررنگ است و یک سیستم ریشهای کارآمد به همراه هدایت روزنهای بالا، دوام سطح برگ زیاد و تولید تعداد خورجین زیاد بیشترین نقش را در پایداری عملکرد دانه کلزا در شرایط تنش خشکی دارد.</strong> <br /><br clear="all" /> <br /> <br /><strong>[1]. Cooper</strong> <br /> <br /> <br /><strong>[2]. Opera</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Effects of Arbuscular Mycorrhizal Fungus (AMF) on antioxidant enzyme activities in salt-stressed wheatارزیابی فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدان در واکنش به تلقیح میکوریزایی در گندم تحت تنش شوری21305654510.22059/jci.2016.56545FAامیدیونسیدکتری تخصصی فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران - ایرانعلیمرادیاستادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج - ایرانJournal Article20150112<strong>This study investigated the influence of inoculation with an arbuscular mycorrhizal fungus (AMF), <em>Glomus mosseae</em> (Nicol & Gerd.) on growth and antioxidant enzyme activities (SOD, CAT, GUPX) in shoots and roots of wheat (<em>Triticum aestivum </em>L.) affected by three different levels of salt stress. The experiment was arranged as a factorial in Randomized Complete Block Design (RCBD) with three replications. Experimental treatments including: three levels of salinity stress (0 (control), 60 and 120 µm) and two levels of inoculation (inoculation and non inoculation). Salinity decreased wheat growth, regardless of the mycorrhizal treatment and the salt stress level. The plants inoculated with AMF had significantly greater shoot biomass than the control plants at all salinity levels. However, the results pointed out that salinity had inhibitory effects on mycorrhizal infection. The highest mycorrhizal infection was observed in the control plants. Increasing salinity stress raised significantly the antioxidant enzyme activities, including those of total SOD, GUPX and CAT, of wheat compared to their respective non-stressed controls. The AMF induced a higher increase in these antioxidant enzymes in response to severe salinity. Inoculation with AMF could serve as a useful tool for alleviating salinity stress in salt-sensitive plants. However, Analysis of variance indicated that there was not significant interaction between salt and mycorrhizal inoculation on SOD and CAT of roots. Also, there was not significant interaction between salt and mycorrhizal inoculation on GUPX in both shoots and roots.</strong><strong><span lang="FA">تحقیق حاضر با هدف ارزیابی نقش قارچ میکوریزایی بر فعالیت آنتیاکسیدانی گندم تحت تنش شوری، در گلخانه دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، در سال 1390 انجام شد. آزمایش</span><span lang="FA"> به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت از </span><span lang="AR-SA">سه سطح تنش شوری شامل شاهد (بدون تنش)، 60 و 120 میلی</span><span dir="LTR"></span><span lang="AR-SA">مولار نمک کلرید سدیم و دو سطح تلقیح میکوریزایی (تلقیح و عدم تلقیح قارچ میکوریزایی</span><span dir="LTR">Glomus</span><span dir="LTR">mossea</span><span dir="LTR">e</span><span lang="AR-SA">) بود. صفات مورد ارزیابی شامل طول ریشه و اندام هوایی، وزن خشک ریشه و اندام هوایی، درصد کلونیزاسیون ریشه و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان سوپراکسیددیسمیوتاز، کاتالاز و گایاکول پراکسیداز بود. نتایج حاصل نشاندهنده اثرات بازدارنده تنش شوری بر رشد گیاه گندم بود، به نحوی که با افزایش شدت تنش شوری طول و وزن خشک اندام هوایی و ریشه به میزان قابل ملاحظهای کاهش یافت. بهکارگیری تیمار میکوریزایی موجب بهبود رشد اندام هوایی و ریشه بوتههای گندم در شرایط تنش گردید. همچنین، تنش شوری موجب کاهش درصد کلونیزاسیون ریشه و افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان مورد ارزیابی گردید. اعمال تیمار میکوریزایی نقش مؤثری در ارتقاء رشد و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان گندم به ویژه در شرایط تنش شوری داشت. هرچند اثر متقابل شوری و میکوریزا برای آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسیددیسمیوتاز در ریشه و برای آنزیم گایاکول پراکسیداز در اندام هوایی و ریشه معنیدار نبود.</span></strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of the effects of hand and chemical thinnings on some quantitative and qualitative traits in the fruits of the seedless barberryبررسی تأثیر تنک دستی و شیمیایی میوه بر برخی ویژگی های کمی و کیفی میوه زرشک بی دانه31445656810.22059/jci.2016.56568FAفرشتهکامیاباستادیار، گروه مهندسی علوم باغبانی، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایرانمحمدعابدینیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایرانمسعودخضریاستادیار، گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایرانJournal Article20150510<strong><span style="font-family: Times New Roman;">Generally, fruit trees should produce sufficient yield annually through their economic life. Fruit trees usually produce flowers over their ability of productivity. If all of the flowers are converted to fruit, the tree will be weak and poor smaller fruit will be produced and it may cause alternate bearing. Thus some flowers must be removed by hand, mechanically or chemically. In this study, the effects of hand thinning (10, 20 and 40 percent cluster elimination) and foliar treatment of Naphthalene Acetic Acid (5, 10, 20 and 40 mg/l) and ethephon (25, 50, 100 and 200 mg/l) on fruit thinning rate and on some quantitative and qualitative characters of seedless barberry fruit were investigated as a completely randomized block design in research garden of Birjand University in 2014. The results indicated that Naphthalene acetic acid and Ethephon application caused effective fruit thinning. The highest rate of thinning was observed in Naphthalene acetic acid (10 mg/l) and ethephon (50 mg/l) treatments. These treatments also increased the yield rate in comparison to control. Hand thinning, Naphthalene Acetic Acid and Ethephon application increased the length, diameter and volume of fruit, fresh weight (100 berry), dry weight (100 berry), anthocyanins, ascorbic acid, total soluble solids, total soluble solids to acid ratio. Thus both chemical treatments are suitable and ethephon (50 mg/l) is the best treatment.</span></strong><strong>درختان میوه باید عملکرد کافی در طول عمر اقتصادی خود به طور سالیانه داشته باشند. درختان میوه معمولاً بیش از حد توانایی باردهی خود، گل تولید میکنند که اگر همگی این گلها به میوه تبدیل شوند، درخت ضعیف و میوهها ریز و نامرغوب شده و معمولاً درخت دچار پدیده تناوب باردهی میشود. به همین دلیل، باید برخی از گلها و میوههای جوان را به روش دستی، مکانیکی و یا شیمیایی حذف نمود. در پژوهش حاضر، تأثیر تنک دستی (10، 20 و 40 درصد حذف خوشههای میوه) و محلولپاشی با هورمون نفتالین استیک اسید (5، 10، 20 و 40 میلیگرم در لیتر) و اتفن (25، 50، 100 و 200 میلیگرم در لیتر) در مقایسه با شاهد (بدون اعمال تنک) بر میزان تنک میوه و برخی ویژگیهای کمی و کیفی میوه زرشک بیدانه در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در باغ تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، در سال 1393 بررسی گردید. کاربرد نفتالین استیک اسید و اتفن سبب تنک مؤثر میوهها گردید، بهطوریکه بیشترین میزان تنک در تیمار نفتالین استیک اسید 10 میلیگرم در لیتر و همچنین اتفن 50 میلیگرم در لیتر مشاهده گردید. از طرف دیگر، این تیمارها میزان عملکرد را نیز نسبت به تیمار شاهد افزایش دادند. تنک دستی و کاربرد نفتالین استیک اسید و اتفن باعث افزایش طول، قطر، حجم، وزن تر 100 حبه، وزن خشک 100 حبه، آنتوسیانین، ویتامین ث، کل مواد جامد محلول و نسبت مواد جامد محلول به اسید کل شدند.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Effects of scion properties on success and survival of walnut epicotyl graftingبررسی اثر ویژگی های پیوندک بر گیرایی و زنده مانی پیوند اپیکوتیل گردو45545654610.22059/jci.2016.56546FAاحمدرئوفیدانشآموخته کارشناسی ارشد اصلاح گیاهان باغبانی، گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.پاکدشت - ایرانکورشوحدتیاستاد گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسهیلکریمیاستادیار گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایرانمحمودرضاروزباناستادیار گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایرانوازگینگریگوریاناستاد گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20150107<strong>This study was conducted to evaluate the effects of scion properties (number of buds on scion, presence of terminal bud on scion, and scion diameter and length) on success of epicotyl grafting and early growth of grafted walnut ‘Chandler’ at the college of Aburaihan of University of Tehran, during 2013-14. Grafting success, survival of the grafted trees, callus quality, shoot length and leaf number per tree were measured 150 days after grafting. No significant differences were found between scions containing terminal bud or lateral buds. The highest callus quality, grafting success (83.4 percent) and survival rate (72.8 percent) were obtained by using double bud scions. Using scions with 3-6 mm diameter significantly increased grafting success (73.4 percent) and survival rate (61.1 percent) of the grafted trees. The highest survival rate (56.1 percent) was found in trees grafted with 7-12 cm scions. The highest leaf numbers were found in the trees grafted with double bud scions, and 7-12 cm scions (9.1 and 8.6 leaves, respectively). The longest shoots were observed in trees grafted with scions containing two bud, and 3-6 mm diameter and 7-12 cm length (9.1, 12.7 and 12.2 cm, respectively). In conclusion, using scions containing two buds, with 3-6 mm diameter and 7-12 cm length were suggested to improve success of epicotyl grafting and quality of the grafted walnut ‘Chandler’ trees.</strong><strong>این پژوهش به منظور ارزیابی ویژگیهای پیوندک (تعداد جوانه روی پیوندک، وجود جوانه انتهایی و قطر و طول پیوندک) بر موفقیت پیوند اپیکوتیل گردو رقم ‘چندلر’ و رشد اولیه درختان، در پردیس ابوریحان دانشگاه تهران در سالهای 93-1392 انجام شد. شاخصهای موفقیت پیوند و کیفیت شاخساره درختان پیوند شده در 150 روز پس از انجام پیوند ارزیابی گردید. حضور یا عدم حضور جوانه انتهایی روی پیوندک تأثیری بر ویژگیهای اندازهگیری شده نداشت. بالاترین کیفیت پینه، گیرایی پیوند (4/83 درصد) و درصد زندهمانی (8/72 درصد) مربوط به پیوندکهای دارای دو جوانه بود. استفاده از پیوندکی با قطر سه تا شش میلیمتر باعث افزایش درصد گیرایی پیوند (4/73 درصد) و زنده ماندن پیوندک (1/61 درصد) شد. پیوندکهایی با طول هفت تا 12 سانتیمتر درصد زنده ماندن بیشتری (1/56 درصد) داشتند. در پیوندی که در آن از پیوندکهای دو جوانهای استفاده گردید و پیوندکهایی با طول هفت تا 12 سانتیمتر (به ترتیب 1/9 و 6/8 برگ) تعداد برگ بیشتری تشکیل شد. پیوندکهای دارای دو جوانه، پیوندکهایی با قطر سه تا شش و پیوندکهایی با طول هفت تا 12 سانتیمتر (به ترتیب 1/9، 7/12 و 2/12 سانتیمتر)، شاخههایی بلندتری ایجاد کردند. درمجموع استفاده از پیوندکهایی با قطر سه تا شش میلیمتر و طول هفت تا 12 سانتیمتر که دارای دو جوانه هستند، برای افزایش موفقیت پیوند اپیکوتیل و بهبود کیفیت درختان پیوندی گردو رقم ‘چندلر’ توصیه گردید.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Canola physiological, growth and yield response to boron application affected by heat stress due to late planting datesواکنش فیزیولوژی، رشد و عملکرد کلزا به مصرف بور تحت تنش گرمایی ناشی از کشتهای دیرهنگام55675657210.22059/jci.2016.56572FAمحمدرضامرادی تلاوتاستادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، اهواز - ایرانزهرهکاظمیکارشناس ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، اهواز - ایرانسید عطاء اللهسیادتاستاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، اهواز - ایرانJournal Article20150509<strong>A field experiment was carried out to study the yield and physiological responses of rapeseed (<em>Brassica napus</em> L.) to boron application and high temperature stress due to late planting, in Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khuzestan at 2013-2014. The experimental design was a split plots design in RCBD with four replications. Planting dates (18 November, 3 December, 17 December and 30 December) were placed in main plots and boron application treatments (control, 10 kg B.ha<sup>-1</sup> incorporated with soil, boron spraying at 8 leaf stage and budding stages) were placed in sub plots. Planting date had significant effect on relative water content (RWC), cell membrane stability, peroxidase enzyme activity, leaf area index (LAI), canopy’s temperature, grain yield and dry matter. In addition, boron application had significant effect on LAI, peroxidase enzyme activity and yield. Late planting caused to decrease the grain yield and dry matter related to increased canopy’s temperature at flowering stages. Delayed planting from 18 November to 30 December, result in decreased grain yield about 60.5 percent. Boron application incorporated with soil caused to increased grain yield about 23 percent in comparison to control. High temperature stress due to late planting caused to decreased RWC, cell membrane stability and LAI in flowering stage. Generally, highest grain yield (4579.7 kg.ha<sup>-1</sup>) was obtained from planting at 18 November and 10 kg boron.ha<sup>-1</sup> incorporated with soil, and lowest grain yield was obtained from planting at 30 December and without boron application.</strong><strong><span lang="FA">با هدف مطالعه واکنش فیزیولوژی و عملکرد کلزا (</span><span lang="EN-AU" dir="LTR"><em>Brassica</em> <em>napus</em></span><span lang="EN-AU" dir="LTR"> L.</span><span lang="FA">) به مصرف بور و گرمای ناشی از کشتهای دیرهنگام، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار، در مزرعه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، در سال زراعی 93-1392 اجرا گردید. تاریخهای کاشت (27 آبان، 12 آذر، 26 آذر و 9 دی) در کرتهای اصلی و سطوح مصرف بور (شاهد، 10 کیلوگرم بور در هکتار به صورت خاککاربرد و محلولپاشی در مرحله هشتبرگی و غنچهدهی) در کرتهای فرعی قرار گرفتند. تاریخ کاشت تأثیری معنیدار بر محتوای نسبی آب برگ، پایداری غشای سلول، فعالیت آنزیم پراکسیداز، شاخص سطح برگ، دمای سایهانداز، عملکرد دانه و ماده خشک کلزا داشت. مصرف بور اثر معنیداری بر شاخص سطح برگ، فعالیت آنزیم پراکسیداز و عملکرد داشت. کشت دیرهنگام سبب افزایش دما در مرحله گلدهی و کاهش معنیدار عملکرد دانه و ماده خشک گردید. با تأخیر در کاشت از 27 آبان تا 9 دی، عملکرد دانه به میزان 5/60 درصد کاهش یافت. مصرف خاکی بور، عملکرد دانه را به میزان 23 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. تنش گرما اثر کاهنده بر محتوی نسبی آب برگ، پایداری غشا و شاخص سطح برگ داشت. مصرف عنصر بور سبب افزایش معنیدار فعالیت آنزیم پراکسیداز و شاخص سطح برگ گردید. بهطورکلی، بیشترین عملکرد دانه (7/4579 کیلوگرم در هکتار) از تاریخ کاشت 27 آبان ماه و مصرف خاک کاربرد 10 کیلوگرم بور در هکتار</span><span lang="FA">و کمترین عملکرد دانه (768 کیلوگرم در هکتار) از تاریخ کاشت نهم دی و بدون مصرف بور بهدست آمد.</span></strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Effect of foliar application of iron, zinc and manganese on yield and yield components of fenugreekتأثیر محلولپاشی آهن، روی و منگنز بر عملکرد و اجزای عملکرد شنبلیله69785654810.22059/jci.2016.56548FAپیمانمحمدزاده توتونچیکارشناس ارشد زراعت، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانرضاامیرنیااستادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانJournal Article20150120<strong><span style="font-family: Times New Roman;">In order to investigate effect of foliar application of some micronutrients on the yield and yield components of fenugreek (<em>Trigonella foenum-graecum</em> L.), an experiment was conducted based on randomized complete block design with eight treatments and three replications at the Research Farm of West Azarbaijan Agricultural and Natural Resources Research Station in 2012. Treatments were control, iron, zinc, manganese, iron + zinc, iron + manganese, zinc + manganese and iron + zinc + manganese. These elements were supplied from iron sulfate, zinc sulfate and manganese sulfate and were sprayed 3 mg lit<sup>-1 </sup>concentration. The results showed that there was a statistically significant difference between spraying of micronutrients and control. Maximum plant height (40.68 cm), number of lateral branches (6.76), number of pod per plant (25.73), number of grain per pod (15.36), 1000-grain weight (14.99 gr) and grain yield (857.62 kg.ha<sup>-1</sup>) were related to spraying of iron + zinc + manganese. It is concluded that foliar application of iron + zinc + manganese improves growth and yield characteristics of fenugreek.</span></strong><strong>به منظور بررسی تأثیر محلولپاشی آهن، روی و منگنز بر عملکرد و اجزای عملکرد شنبلیله، آزمایشی به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار، در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی در سال زراعی 1391 انجام شد. تیمارها شامل شاهد، محلولپاشی آهن، روی، منگنز، آهن + روی، آهن + منگنز، روی + منگنز و آهن + روی + منگنز بودند. عناصر مذکور از منبع سولفات آهن، سولفات روی و سولفات منگنز تأمین شدند و با غلظت سه در هزار محلولپاشی شدند. نتایج نشان داد که بین محلولپاشی عناصر ریزمغذی و شاهد از لحاظ آماری اختلاف معنیداری وجود داشت.در بین تیمارها،بیشترین ارتفاع بوته (68/40 سانتیمتر)، تعداد شاخه جانبی (76/6 عدد)، تعداد غلاف در بوته (73/25 عدد)، تعداد دانه در غلاف (36/15 عدد)، وزن هزاردانه (99/14 گرم) و عملکرد دانه (62/857 کیلوگرم) متعلق به تیمار محلولپاشی آهن + روی + منگنز بود. لذا محلولپاشی توأم آهن، روی و منگنز سبب بهبود خصوصیات رشدی و عملکردی شنبلیله میگردد.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Effect of 1-Methylcyclopropene (1-MCP) and Ethylene on physiological characteristics and antioxidant activities of cut carnation cv. ‘Grand Slam’اثر 1- متیلسیکلوپروپان و اتیلن بر صفات فیزیولوژیکی و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی گله ای شاخه بریدنی میخک ‘گرند اسلم’79895654910.22059/jci.2016.56549FAاعظمرنجبردانشآموخته کارشناسی ارشد علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایراننورالهاحمدیاستادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20150301<strong>This research was conducted to evaluate the effects of 1-MCP and ethylene on extending the display quality and increasing vase life of cut carnation flowers in a completely randomized design with three replicationsat the laboratory of the postharvest physiology, Tarbiat Modares Universityin 2014. First, cut flowers were treated with 0, 0.5, 1 and 1.5 µl l<sup>-1 </sup>of 1-MCP for 24 h and then exposed to 1 µl l<sup>-1</sup> ethylene for 16 h. The results showed that 1-MCP had significant effect on the physiological and biochemical characteristics and the activity of antioxidant enzymes. Maximum of vase life and the amount of chlorophyll and anthocyanin were revealed in samples treated with 1 µl l<sup>-1 </sup>1-MCP. Also, the highest peroxidase enzyme activity was observed in treatment of 1 µl l<sup>-1 </sup>1-MCP which had significant difference with other treatments. The highest and lowest catalase and superoxide dismutase activities were found in 1.5 µl l<sup>-1 </sup>1-MCP and control, respectively. In conclusion, 1-MCP treatment resulted in extending vase life and increasing activity of antioxidant enzymes in cut carnation cv. ‘Grand Slam’ by suppression of ethylene action.</strong><strong>به منظور بررسی اثر تیمار 1- <span style="font-family: Calibri;"></span>متیل<span style="font-family: Calibri;"></span>سیکلوپروپان و اتیلن بر حفظ کیفیت و افزایش عمر گلجایی گل<span style="font-family: Calibri;"></span>های میخک رقم ‘گرنداسلم’ آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت دانشگاه تربیت مدرس در سال 93-1392 انجام شد. ابتدا گل<span style="font-family: Calibri;"></span>های شاخه<span style="font-family: Calibri;"></span>بریدنی با چهار سطح صفر، 5/0، 1 و 5/1 میکرولیتر بر لیتر 1- متیل<span style="font-family: Calibri;"></span>سیکلوپروپان به مدت 24 ساعت تیمار شدند و سپس به مدت 16 ساعت در معرض غلظت یک میکرولیتر بر لیتر اتیلن قرار گرفتند.تیمار 1-<span style="font-family: Calibri;"></span> متیل<span style="font-family: Calibri;"></span>سیکلوپروپان اثر معنیداری بر عمر گلجایی، ویژگیهای بیوشیمیایی و میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت داشت. بیشترین عمر گلجایی و مقدار کلروفیل برگ و آنتوسیانینهای گلبرگ مربوط به تیمار یک میکرولیتر بر لیتر 1- متیل<span style="font-family: Calibri;"></span>سیکلوپروپان بود، هرچند که با تیمار 5/1 میکرولیتر بر لیتر 1- متیلسیکلوپروپان تفاوت معنیداری نداشت. بیشترین فعالیت آنزیم پراکسیداز تحت تیمار 1- <span style="font-family: Calibri;"></span>متیل<span style="font-family: Calibri;"></span>سیکلوپروپان با غلظت یک میکرولیتر بر لیتر مشاهده شد، درحالیکه بیشترین و کمترین فعالیت آنزیم کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز بهترتیب در تیمار 5/1 میکرولیتر بر لیتر و تیمار شاهد مشاهده شد. بهطورکلی، نتایج تحقیق حاضر نشان داد که 1- متیلسیکلوپروپان به عنوان یک بازدارنده عمل اتیلن سبب افزایش عمر گلجایی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی در گل شاخهبریدنی میخک رقم ‘گرند اسلم’ گردید.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of topworking methods and times in Persian walnut trees in West Azerbaijan conditionsمقایسه انواع و زمان پیوند سرشاخهکاری درختان گردوی ایرانی در شرایط آب و هوایی آذربایجان غربی911015655010.22059/jci.2016.56550FAصابرصادق پورکارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانلطفعلیناصریدانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایرانمرتضینوبهارکارشناسی ارشد، هنرستان کشاورزی شهید اسماعیلی، نقده، ایرانرضارضاییاستادیار بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، ارومیهرقیهنجف زادهاستادیار، دانش آموخته دکتری علوم باغبانی، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20150202<strong>Walnut is one of the most important nut crops in Iran. In order to achieve an appropriate and economical production of old seedling orchards of this product, the only fastest and most cost-effective possible option for improving seedling trees is graft operation through top-working using the new improved cultivars in the world. This study was conducted as a factorial experiment in a Randomized Complete Blocks Design under West Azerbaijan conditions, with the aims of determine the best time for grafting during April and May 2011-2012 season and doing a modified side grafting method and compare it with the bark grafting. For this purpose, two superior ‘Pedro’ and ‘Chandler’ walnut cultivars were used as scions to achieve a high percentage of graft take. The results showed that the highest percent of graft-take was related to the modified side grafting method with the highest rates of graft survival (97.32 percent) and final graft-take (83.93 percent), that was better than bark grafting in in top-working of walnut trees. Also, regarding the grafting time, the highest percent of graft-take was obtained from May with the highest rates of graft survival (98.95 percent) and final graft-take (89.49 percent), that was higher than April.</strong><strong><span lang="FA">گردو یکی از مهمترین محصولات خشکباری ایران میباشد.</span><span lang="FA"> برای داشتن یک تولید مناسب و اقتصادی در باغهای بذری از قبل کاشته شده این محصول، تنها گزینه سریع و باصرفه ممکن جهت اصلاح درختان بذری، اجرای عملیات پیوند از طریق تعویض تاج یا سرشاخهکاری با ارقام اصلاح شده روز دنیا میباشد. این</span><span lang="FA">پژوهش با هدف</span><span lang="FA">تعیین زمان مناسب پیوند گردو طی دو زمان فروردین و اردیبهشت ماه در سالهای 91-1390</span><span lang="FA">و انجام </span><span lang="FA">روش پیوند جانبی تغییریافته و مقایسه آن با روش پیوند تاجی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی </span><span lang="FA">در شرایط آب و هوایی استان آذربایجان غربی </span><span lang="FA">مورد ارزیابی قرار گرفت. بدینمنظور، از دو رقم ‘پدرو’ و ‘چندلر’ به عنوان پیوندک جهت دستیابی به درصد گیرایی بالا استفاده شد. نتایج نشان داد که بیشترین گیرایی پیوند از روش پیوند جانبی تغییریافته با درصد زندهمانی 32/97 و درصد گیرایی نهایی 93/83 بهدست آمد که این روش بهتر از روش پیوند تاجی در سرشاخه کاری درختان گردو بود. همچنین، در مقایسه بین دو زمان فروردین و اردیبهشت ماه نیز، بیشترین گیرایی پیوند در اردیبهشت ماه با درصد زندهمانی 95/98 و درصد گیرایی نهایی 49/89 بهدست آمد که درصد گیرایی پیوند در این ماه نسبت به فروردین ماه بیشتر بود.</span></strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320The effect of different concentrations of methyl jasmonate on the activity of antioxidant enzymes and total protein in basilتأثیر غلظت های مختلف متیل جاسمونات بر فعالیت آنزیم های آنتیاکسیدانت و محتوی پروتئین کل ریحان1031155655110.22059/jci.2016.56551FAابراهیمبروکی میلاندانشجوی کارشناسی ارشد گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیهلیلاحسنیدانشجوی کارشناسی ارشد گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیهبابکعبدالهی مندولکانیدانشیار گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیهرضادرویش زادهدانشیار گروه اصلاح و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیهفاطمهخردمنداستادیار گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیهعباسحسنیدانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیهJournal Article20150209<strong><span style="font-size: small;"><span style="font-family: Times New Roman;">A completely randomized design (CRD) with three replications was conducted at greenhouse of Urmia University in 2013 to study the effect of different methyl jasmonate concentrations (0, 0.1 and 0.5 mM) on the activity of enzymes polyphenol oxidase, phenylalanine ammonia lyase, catalase, ascorbate peroxidase, guaiacol peroxidase and total protein content in basil. Activity of the enzymes and total protein content was measured at flowering stage 0, 24, 48 and 72 hours after foliar application of methyl jasmonate. Analysis of data was carried out in a split plot in time design which methyl jasmonate concentrations and sampling times were considered as main and sub-plots, respectively. The results of the investigation showed the maximum activity of phenylalanine ammonia lyase and guaiacol peroxidase at concentrations of 0.5 and 0.1 mM, respectively, 48 and 72 hours after spraying. The effect of methyl jasmonate on the activity of polyphenol oxidase, catalase, ascorbate peroxidase and total protein content was significant (P≤0.01). The most activity of the catalase, ascorbate peroxidase and total protein obtained in a concentration of 0.5 mM methyl jasmonate. Significant differences were observed among sampling times after methyl jasmonate spraying for catalase activity which increased 48 and 72 hours after spraying (P≤0.05). Therefore, methyl jasmonate spraying with a concentration of 0.5 mM could increase the activity of the antioxidant enzymes and total protein in basil.</span></span></strong><strong>به منظور بررسی اثر غلظتهای مختلف متیلجاسمونات (صفر، 1/0 و 5/0 میلیمولار)بر فعالیت آنزیمهای پلیفنلاکسیداز، فنیلآلانینآمونیالیاز، کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز، گایاکول پراکسیدازو میزان پروتئین کل در ریحان، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشگاه ارومیه، در سال 1392 اجرا شد. میزان فعالیت آنزیمها صفر، 24، 48 و 72 ساعت بعد از محلولپاشی متیل جاسمونات بر برگهای گیاهان سالم در مرحله گلدهی کامل اندازهگیری شد. تجزیه آماری دادهها با در نظر گرفتن غلظت متیل جاسمونات به عنوان عامل اصلی و زمان بعد از محلولپاشی به عنوان عامل فرعی به صورت طرح اسپلیت پلات در زمان انجام گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد بیشترین فعالیت آنزیمهای فنیل آلانین آمونیالیاز و گایاکول پراکسیداز به ترتیب در غلظتهای 5/0 و 1/0 میلیمولار و 48 و 72 ساعت بعد از محلولپاشی میباشد. اثر غلظتهای مختلف متیل جاسمونات بر میزان فعالیت آنزیمهای کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پلیفنول اکسیداز و پروتئین کل معنیدار بود (01/0 <span style="font-size: small;"><span style="font-family: Times New Roman;">P≤</span></span>). براساس نتایج مقایسات میانگین، غلظت 5/0 میلیمولار بیشترین تأثیر را در افزایش فعالیت آنزیمهای کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و پروتئین کل داشت. فعالیت آنزیم کاتالاز در زمانهای مختلف پس از محلولپاشی اختلاف معنیداری نشان داد (05/0 <span style="font-size: small;"><span style="font-family: Times New Roman;">P≤</span></span>)، بهطوریکه 48 و 72 ساعت پس از محلولپاشی میزان فعالیت این آنزیم افزایش معنیداری داشت. بنابراین، میتوان بیان نمود که کاربرد متیلجاسمونات با غلظت 5/0 میلیمولار در افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت و پروتئین کل مؤثر است.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Some grape (Vitis vinifera L. cv. Rasheh) compositional changes under different slope and altitudeتغییرات برخی ترکیبات بیوشیمیایی میوه انگور رقم ‘رشه’ در شیب و ارتفاع های مختلف1171285655210.22059/jci.2016.56552FAسالاردارابیدانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستانناصرقادریاستادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستانآریوامامی فراستادیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستانJournal Article20150214<strong>Rashe grape cultivar grows in Kurdistan province in rain fed conditions. Microclimate conditions have a great effect on grape berry quality. Information about changes in grape berry composition in the relation to climate changes is limited. In order to measure the effects of slope and altitude on some grape berry chemical composition, a study was conducted on grape cv. ‘Rasheh’ in University of Kurdistan during 2012 and 2013. A randomized complete block design with four treatments (northern and southern slope, low and high altitude) and three replications was used. In this study, amount of carotenoids, anthocyanin, antioxidant capacity, total soluble carbohydrates, tannin and total phenol in grape berry were analyzed. Results showed that southern slope at high altitude increased amount of anthocyanin, antioxidant capacity, phenol and total soluble carbohydrates. Maximum values in the concentration of carotenoid and tannin in grape berry obtained in the northern slope and lower altitude. Berries from Northern slope and lower altitude were found to have a significantly lower anthocyanin and total soluble carbohydrates compared to other treatments. Based on these results, it can be concluded that the planting in the southern slope and higher altitude will help to grape growers for improve the qualitative characteristics of the grape berries.</strong><strong>انگور رقم ‘رشه’ در استان کردستان بهصورت دیم کشت میگردد. شرایط میکروکلیما تأثیر زیادی بر کیفیت انگور میگذارد. اطلاعات در رابطه با تغییر در ترکیبات حبه انگور در شرایط تغییرات آب و هوایی محدود است. لذا پژوهشی جهت بررسی اثر چهار مکان شیب جنوبی و شمالی و دو ارتفاع بالا و پایین بر برخی خصوصیات کیفی انگور رقم ‘رشه’ با سه تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی، در دانشگاه کردستان، در سالهای 92-1391 انجام شد. میزان کاروتنوئید، آنتوسیانین، ظرفیت ضداکسایشی کل، کربوهیدراتهای محلول کل، میزان تانن و فنل کل حبهها اندازهگیری شدند. میزان آنتوسیانین، ظرفیت ضداکسایشی کل، میزان فنل کل و کربوهیدراتهای محلول کل در میوههای برداشت شده در شیب جنوبی با ارتفاع بالا در مقایسه با سایر مکانها بیشتر بودند. بیشترین میزان کاروتنوئید و تانن در شیب شمالی با ارتفاع کم بهدست آمد. کمترین میزان آنتوسیانین و کربوهیدراتهای محلول کل در انگورهای کشت شده در شیب شمالی با ارتفاع پایین مشاهده گردید. براساس نتایج حاصل، کشت انگور رقم ‘رشه’ در شیب جنوبی و ارتفاع بالاتر به تولیدکنندگان برای بالا بردن صفات کیفی حبههای انگور کمک مینماید.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of some floraland fruit production characteristics among four Iranian summer squash landraces and their comparison with F1 commercial cultivarارزیابی برخی از صفات تولید گل و میوه بین تودههای محلی کدوی خورشتی ایران و مقایسه آنها با رقم تجاری F11291405655310.22059/jci.2016.56553FAرحیمبرزگراستادیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایرانJournal Article20150226<strong><span style="font-family: Times New Roman;">Landraces are a valuable source of genetic diversity for varietal improvement. Despite, Iran is the fifth squash and pumpkin producer, but no available information exists about the diversity of summer squash landraces. In order to evaluation of floral and fruit production characteristics among four Iranian summer squash and a check cultivar of F1 hybrid <span style="font-size: medium;">‘</span>Asma<span style="font-size: medium;">’</span>, an experiment </span>was conducted in a randomized complete <span style="font-family: Times New Roman;">block design (RCBD) with three</span> replications. Each plot had four tagged sample plants of one accession. The results were demonstrated significantly substantial differences for number of node, node position to first female, number of female flower, female/male flower, number of harvested fruit from main stem, number of lateral branch/plant, number of harvested fruit from branches/plant and total harvested fruit/plant traits in studied accessions. Number of female flower ranged from a minimum of 8 to a maximum of 18. It was resulting to a broad variability in number of harvested fruit from main stem (5.2-12). There was a significant difference between Iranian landraces and check cultivar for </strong><span style="font-family: Times New Roman;"><strong>floral and fruit production characteristics. Growth habit and number of female flower were two main factors that influenced fruit production/plant variability.</strong> </span><strong>جمعیتهای محلی منابع باارزشی از تنوع ژنتیکی برای توسعه واریتهها هستند. علیرغم اینکه ایران پنجمین تولیدکننده کدو است، اما اطلاعاتی درباره تنوع جمعیتهای کدوی بومی موجود نیست. بنابراین جهت ارزیابی خصوصیات گلدهی و تولید میوه بین چهار تا از جمعیتهای کدوهای تابستانه بومی ایران و همچنین یک رقم هیبرید اسما به عنوان کنترل، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دانشگاه شهرکرد، در سال 93-1392 اجرا شد. هر واحد آزمایشی دارای چهار گیاه هدف از یک جمعیت محلی بود. نتایج تفاوت معنیداری را بین تیمارها در صفات تعداد گره، تعداد گره تا ظهور اولین گل ماده، تعداد گل ماده، نسبت گل ماده به نر، تعداد میوه برداشتی از ساقه اصلی و تعداد شاخه جانبی به ازای هر بوته، تعداد میوه برداشتی از شاخههای جانبی و تعداد کل میوههای برداشتی از بوته نشان دادند. محدوده تعداد گلهای ماده روی ساقه اصلی از حداقل 8 تا حداکثر 18 گل متغیر بود که منجر به تغییرپذیری گسترده در تعداد میوه برداشتی از ساقه اصلی (12-2/5) شد. تفاوت معنیداری بین جمعیتهای محلی و رقم کنترل در صفات گلدهی و تولید میوه وجود داشت. عادت رشد و تعداد گلهای ماده دو عامل اصلی بودند که میزان تولید میوه به ازای هر بوته را تحت تأثیر قرار دادند.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320The effect of water deficit and different levels of cattle manure, chemical fertilizers and their combination on yield and some agro-morphological characteristics of Moldavian balm medicinal plantاثر کمآبیاری و سطوح مختلف کودهای دامی، شیمیایی و تلفیقی بر عملکرد و برخی صفات آگرومورفولوژیک گیاه دارویی بادرشبو1411565655410.22059/jci.2016.56554FAافسانهبدل زادهدانشجوی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکردمحمدرفیعی الحسینیاستادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد0000000284137404عبدالرزاقدانش شهرکیاستادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکردمهدیقبادی نیااستادیار گروه آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکردJournal Article20150228<strong>In order to evaluate the effect of water deficit and different fertilizer levels on yield and some agro-morphological characteristics of Moldavian balm, a split plot experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications at the research farm of Shahrekord University during 2013-2014 growing season. Main factor was three levels of irrigation regimes including: 100 (control), 75 and 50 percent of water requirement while 6 levels of manure application including: 1) no amended fertilizer (control), 2) 25 percent urea + 75 percent cattle manure, 3) 50 percent urea + 50 percent cattle manure, 4) 75 percent urea + 25 percent cattle manure, 5) 100 percent urea and 6) 100 percent cattle manure, were used as subplot. The maximum plant height and number of flowering branch was observed for 100 percent urea and the maximum flowering branch dry yield was related to 50 percent urea + 50 percent cattle manure. The maximum plant height and number of flowering branch was achieved from 100 percent plant water requirement. The maximum leaf, shoot dry weight and dry matter yield was related to 50 percent urea + 50 percent cattle manure with 100 percent plant water requirement. In total, in order to obtain the maximum dry matter yield, application of 50 percent urea with 50 percent of cattle manure and full irrigation is recommended.</strong><strong>به منظور بررسی اثر کمآبیاری و سطوح مختلف کودی بر عملکرد و برخی صفات آگرومورفولوژیک بادرشبو، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه سطح رژیم آبیاری (100 (شاهد)، 75 و 50 درصد نیاز آبی) به عنوان فاکتور اصلی و 6 سطح مصرف کود: 1) عدم مصرف کود (شاهد)، 2) 25 درصد اوره + 75 درصد دامی، 3) 50 درصد اوره + 50 درصد دامی، 4) 75 درصد اوره + 25 درصد دامی، 5) 100 درصد اوره و 6) 100 درصد دامی) به عنوان فاکتور فرعی، با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد، در سال زراعی 93-1392 انجام شد. بیشترین ارتفاع بوته و تعداد سر شاخه گلدار در تیمار 100 درصد اوره و بیشترین میزان وزن خشک سر شاخه گلدار در تیمار 50 درصد اوره + 50 درصد دامی مشاهده شد. بیشترین ارتفاع بوته و تعداد سرشاخه گلدار از تیمار 100 درصد نیاز آبی بهدست آمد. بیشترین وزن خشک برگ، ساقه و عملکرد ماده خشک از تیمار 50 درصد اوره + 50 درصد دامی با نیاز آبی کامل گیاه حاصل شد. درمجموع، به منظور دستیابی به حداکثر عملکرد ماده خشک، کاربرد 50 درصد اوره به همراه 50 درصد کود دامی و آبیاری کامل توصیه میگردد.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evalutaion the effect of water stress on fruit quality and quantity of some Iranian melonsبررسی تأثیر تنش کمآبی بر صفات کمی و کیفی میوه برخی از توده های خربزه ایرانی1571715656210.22059/jci.2016.56562FAهادیلطفیاستادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانطاهربرزگردانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانولیربیعیدانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانزهراقهرمانیاستادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانجعفرنیکبختاستادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانJournal Article20150414<strong>In order to evaluate the effect of water stress on fruit quality and quantity of some Iranian melons, the experiment was set out in a split plot design with three replicates in research filed of University of Zanjan in 2014. Treatments consisted arrangement of three Irrigation levels (starting irrigation at 100, 66 and 33 ETc) and 11 genotypes of Iranian melons (ʼKhatouniʻ, ʼKaliʻ, ʼOrshangʻ, ʼMouriʻ, ʼMoziʻ, ʼZarde-Paeizeʻ, ʼShiraziʻ, ʼShiardarʻ, ʼEzmirʻ, ʼEyvan-e-keyʻ and ʼSuski-e-Sabzʻ). Results showed that irrigation had a significant effect on flesh firmness, fruit length and width, thickness of skin, pH, total soluble solids (TSS) content, fruit weight and yield ratio. The water stress significantly increased TSS and reduced flesh firmness. The lowest values of yield (13761 kg/ha), fruit weight (1363.7 gr), fruit width (12.97 cm), and the highest skin thickness (4.63 mm) and pH (6.28) was obtained in the sever water stress (start point of 33 ETc). Melon accessions showed significant differences in studied traits. The highest values of fruit length (31.6 cm), flesh firmness (2.9 kg/cm<sup>-2</sup>), yield (49698 kg/ha) and fruit weight (3223 gr) was obtained under 100 ETc irrigation in ʼKhatouniʻ , ʼZard-e- Paeizehʻ and ʼEyvan-e-keyʻ, respectively. Also, the highest TSS was obtained in ʼShiraziʻ under 33 ETc irrigation. According to the results, ʼEyvan-e-keyʻ and ʼMoziʻ, respectively were sensitive and tolerance accession to the water stress with highest (72.27 Percent) and lowest (43.4 Percent) reduction of yield under 33 percent ETc irrigation compared normal irrigation.</strong><strong>به منظور بررسی اثر تنش کمآبی بر صفات کمی و کیفی میوه توده خربزه ایرانی، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار، در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان، در سال 1393 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح آبیاری (33، 66 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) و ۱۱ توده خربزه شامل ‘خاتونی’، ‘کالی’، ‘اورشنگ’، ‘موری’، ‘موزی’، ‘زردتبریز’، ‘شیرازی’، ‘شیاردار’، ‘ازمیر’، ‘ایوانکی’ و ‘سوسکی سبز’ بود. نتایج نشان داد که تیمارهای آبیاری بر سفتی بافت میوه، طول و عرض میوه، ضخامت پوست میوه، pH، مواد جامد محلول، وزن متوسط میوه و عملکرد تأثیر معنیداری داشت. تنش کمآبی باعث افزایش مواد جامد محلول و کاهش سفتی بافت میوه گردید. کمترین عملکرد (۱۳۷۶۱ کیلوگرم در هکتار)، وزن متوسط میوه (۷/۱۳۶۳ گرم)، عرض میوه (۹۷/۱۲ سانتیمتر)، بیشترین ضخامت پوست (۶۳/۴ میلیمتر) و pH (۲۸/6) در تنش شدید (33 درصد) حاصل شد. از نظر صفات مورد مطالعه در بین تودههای خربزه تفات معنیداری وجود داشت. بیشترین طول میوه (6/31 سانتیمتر) در توده ‘خاتونی’، سفتی بافت میوه (9/2 کیلوگرم بر سانتیمترمربع) در توده ‘زرد تبریز’، عملکرد (۴۹۶۹۸ کیلوگرم در هکتار) و وزن متوسط میوه (۳۲۲۳ گرم) در توده ‘ایوانکی’ در شرایط آبیاری 100 درصد نیاز آبی گیاه و بیشترین مواد جامد محلول (16 درصد) در توده ‘شیرازی’ در سطح آبیاری 33 درصد نیاز آبی مشاهده شد. با توجه به نتایج، توده ‘ایوانکی’ و ‘موزی’ به ترتیب با بیشترین (۲۷/۷۲ درصد) و کمترین (۴/۴۳ درصد) میزان کاهش عملکرد در آبیاری ۳۳ درصد نسبت به آبیاری معمولی به ترتیب حساسترین و متحملترین توده از لحاظ این صفت به تنش کمآبی میباشند.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Effect of nitrogen and plant density on silage yield and quality of Maize c.v MV500 as second cropتأثیر کود نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و کیفیت علوفه ذرت رقم MV500 در کشت دوم1731825655610.22059/jci.2016.56556FAنرگسدولتمند شهریفارغالتحصیل کارشناسی ارشد زراعت، گروه زراعت واصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج - ایرانایرجطهماسبیاستادیار گروه زراعت واصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج - ایرانJournal Article20150325<strong>A field experiment was conducted in order to study the effect of nitrogen fertilizer and plant density on yield and quality of Maize (<em>Zea mays</em> L.) cultivar, MV500 silage as second crop. This study was conducted in Agricultural Research Station of Kurdistan University during 2012 growing season. The experiment was laid out as split plot based on randomized complete block design with three replications. The main factor was three levels of nitrogen (115, 184 and 253 kg N. ha<sup>-1</sup>). Four plant densities (8, 10, 12 and 14 plants.m<sup>-2</sup>) assigned to subplots. The results showed that as nitrogen rate increased forage yield, and crude protein content increased but NDF and ADF percentage decreased. However, ash percentage did not change by nitrogen rate. Increasing in nitrogen rate more than 184Kg N/ha had no significant effect on forage yield, protein content and NDF. Although, forage yield increased and both protein content and NDF decreased as plant density increased but ADF and Ash percentage did not affect by plant density. In conclusion, nitrogen rate more than 184 Kg N/ha and plant density more than 12 pl.m<sup>-2</sup> had no effects on forage yield and quality. Therefore, in order to avoid environmental pollutions and reduce production costs, more nitrogen rates and plant populations not recommended. </strong><strong>بهمنظور بررسی تأثیر کود نیتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و کیفیت علوفه سیلویی ذرت رقم Mv500 در کشت دوم، آزمایشی در تابستان سال زراعی 91-1390 بهصورت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی کشاورزی دانشگاه کردستان اجرا شد. سه سطح کودی (115، 184 و 253 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) بهعنوان عامل اصلی و چهار سطح تراکم (8، 10، 12 و 14 بوته در مترمربع) بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که با افزایش مصرف نیتروژن تا 184 کیلوگرم در هکتار عملکرد و میزان پروتئین خام علوفه افزایش و الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی کاهش یافت، ولی تأثیری بر درصد خاکستر علوفه نداشت. همچنین افزایش تراکم تا 12 بوته در مترمربع موجب افزایش عملکرد و کاهش میزان پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی علوفه شد ولی تأثیر معنیداری بر الیاف نامحلول در شوینده اسیدی و درصد خاکستر علوفه ذرت نداشت. بر اساس نتایج بدست آمده مصرف نیتروژن بیش از 184 کیلوگرم در هکتار و تراکم بوته بیش از 12 بوته در مترمربع موجب افزایش معنیدار عملکرد و کیفیت علوفه ذرت نشد. بنابراین، بهمنظور جلوگیری از آلودگیهای زیست محیطی و صرفهجویی در هزینههای تولید مصرف نیتروژن بیش از184 کیلوگرم درهکتار و تراکم بوته بیشتر از 12 بوته در مترمربع در منطقه اجرای آزمایش در کشت دوم توصیه نمیشود.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation the effect of morphological and physiological characteristics of stem on lodging in 12 genotypes of riceارزیابی اثر خصوصیات ریخت شناسی و فیزیولوژیک ساقه بر خوابیدگی بوته در 12 ژنوتیپ برنج132015655710.22059/jci.2016.56557FAفرنازفرجیدانشجوی دکتری زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت - ایرانمسعوداصفهانیاستاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت - ایرانمحمدرضاعلیزادهدانشیار بخش فنی و مهندسی، موسسه تحقیقات برنج کشور، رشت - ایرانعلیاعلمیاستادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت - ایرانJournal Article20150315<strong>In order to evaluate the morphological characteristics and lodging related traits and carbohydrate content of culm and carbohydrate remobilization in traditional and improved rice cultivars, a field experiment was laid out in randomized complete block design with three replications at Rice Research Institute of Iran )Rasht( in 2012 and 2013. Rice genotypes included three native rice cultivars (Hashemi, Sangjo and Alikazemi) and six improved (Kadous, Gohar, Khazar, Sepidrood, Deylam and Dorfak) and three promising lines (831, 841 and 416). On the basis of this results, the greatest amount of breaking resistance were observed in third and fourth internods of Khazar. Furthermore, significant positive correlation were observed between average diameter of internode, fresh weight/length of internode and unsoluble carbohydrate content of culm in anthesis and maturity stages with breaking resistance of third and forth internods. Also, significant positive correlation was observed between number of parenchyma cells and unsoluble carbohydrate content of culm in anthesis and maturity stages. On the other hand, there was significant negative correlation between carbohydrate remobilization and breaking resistance of third and forth internods. Principal component analysis classified plant characteristics to two groups. The first factor was named as lodgigng resistance factor and included 71.01 percent of total variation. The second factor with 19.74 percent of total variation was named as morphological lodging sensitivity factor. According to the results of this experiment, it seems that average diameter, thikness and weight/length of internode, have major roles in rice plant resistance to lodging.</strong><strong>بهمنظور ارزیابی صفات مورفولوژیک مرتبط با خوابیدگی بوتهو محتوای کربوهیدراتهای ساقه در ارقام بومی و اصلاح شده برنج، آزمایشی در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مؤسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) طی سالهای زراعی 1391 و 1392 اجرا شد. ژنوتیپهای برنج شامل سه رقم بومی (‘هاشمی’، ‘علیکاظمی’ و ‘سنگ جو’)، شش رقم اصلاح شده (‘خزر’، ‘سپیدرود’، ‘کادوس’، ‘گوهر’، ‘درفک’ و ‘دیلم’) و سه لاین امیدبخش (831، 841 و 416) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین مقاومت به شکستگی میانگرههای سوم و چهارم مربوط به رقم اصلاح شده ‘خزر’ بود. بهعلاوه همبستگی مثبت و معنیداری بین متوسط قطر میانگره، نسبت وزن به طول میانگرهها و محتوای کربوهیدراتهای غیرمحلول ساقه با مقاومت به شکستگی میانگره سوم و چهارم وجود داشت. همچنین، بین تعداد سلولهای پارانشیمی با محتوای کربوهیدراتهای غیرمحلول در دو مرحله گردهافشانی و رسیدگی همبستگی مثبت و معنیداری مشاهده شد. از سوی دیگر، بین کارایی انتقال مجدد کربوهیدراتها با مقاومت به شکستگی میانگره همبستگی منفی و معنیداری وجود داشت. نتایج تجزیه به عاملها، صفات را در دو گروه مجزا قرار داد. عامل اول به عنوان عامل مقاومت به خوابیدگی نامگذاری و 01/71 درصد از کل واریانس دادهها را شامل شد. عامل دوم با دارا بودن 74/19 درصد از کل واریانس دادهها به عنوان عامل مورفولوژیک حساسیت به خوابیدگی نامگذاری شد. براساس نتایج تحقیق حاضر، به نظر میرسد که قطر متوسط میانگره، ضخامت میانگره و نسبت وزن به طول میانگرههای سوم و چهارم و همچنین خصوصیات شیمیایی ساقه نقش اصلی در مقاومت به خوابیدگی بوته برنج ایفا میکنند.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320The Effect of Putrescine and Spermine on Drought Tolerance of Almond and Peachتأثیر پوترسین و اسپرمین بر تحمل به خشکی بادام و هلو2032185655810.22059/jci.2016.56558FAسمیهامرایی تباردانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان.احمدارشادیدانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانتهمینهرباطیدانشجوی سابق کارشناسی، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانJournal Article20150316<strong><span style="font-family: Times New Roman;">This study was performed to investigate the effect of Putrescine and Spermine on some physiological and biochemical characteristics and antioxidant enzymes activity of peach (<em>Prunus persica</em> cv. Alberta) and almond (<em>Prunus dulcis</em> cv. Rabi) seedlings under water deficit. The first factor was water regime at two levels (80% or 50% of soil available water), and the second factor was polyamine treatments (putrescine 0.1, putrescine 1, spermine 0.1, spermine 1 mM and control). Water deficit led to increased electrolyte leakage percentage in peach leaves, compared to almond. Under water deficit, polyamines reduced electrolyte leakage in both plants, Spermine was more effective than Putrescine under water deficit. Leaf contents of soluble carbohydrates, proline and soluble proteins in almond more increased as compared to peach. Spermine more effectively increased concentration of osmoregulants, compared to Putrescine. Under water deficit, the activities of catalase, guaiacol peroxidase and ascorbate peroxidase enzymes increased in both plants, higher enzyme activity was found in almond leaves in comparison with peach. The maximum antioxidant enzyme activity was found following spermine treatments. Application of spermine and putrescine increased drought tolerance in almond and peach through reducing the electrolyte leakage, increasing compatibility osmolytes and antioxidant enzyme activity.</span></strong><strong>این پژوهش به منظور بررسی اثر پوترسین و اسپرمین روی برخی خصوصیات فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان بادام رقم ‘ربیع’ و هلو رقم ‘آلبرتا’ تحت تنش کمآبی انجام شد. فاکتور اول، رژیم آبی در دو سطح (80 و 50 درصد آب فراهم خاک) و فاکتور دوم، کاربرد پلیآمینها (پوترسین 1/0، پوترسین 1، اسپرمین 1/0، اسپرمین 1 میلیمول بر لیتر و شاهد) بود. تنش کمآبی باعث افزایش بیشتر نشت یونی در برگهای هلو نسبت به بادام شد. در تنش کمآبی، کاربرد پلیآمینها منجر به کاهش نشت یونی برگ هر دو گونه شد. غلظت کربوهیدراتهای محلول، پرولین و پروتئینهای محلول در برگهای بادام تحت تنش کمآبی بیش از هلو افزایش یافت. کاربرد اسپرمین تأثیر بیشتری بر افزایش غلظت تنظیمکنندههای اسمزی نسبت به پوترسین داشت. تحت تنش کمآبی فعالیت آنزیمهای کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز هر دو گونه افزایش یافت و فعالیت هر سه آنزیم تحت تنش کمآبی در بادام نسبت به هلو بیشتر بود. حداکثر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان پس از محلولپاشی با غلظتهای مختلف اسپرمین مشاهده شد. کاربرد اسپرمین و پوترسین از طریق افزایش تنظیمکننده اسمزی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان باعث کاهش درصد نشت یونی سلولها و افزایش تحمل به خشکی هر دو گونه شد. </strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of bulblet production capacity of vegetative cuttings of Lilium oriental hybrid cv. ‘Star Gazer’بررسی قابلیت تولید سوخک از قلمه های رویشی هیبرید اورینتال لیلیوم رقم ‘استارگزر’2192305655910.22059/jci.2016.56559FAعزیزالهخندان میرکوهیاستادیار، گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران - ایراننغمهعلیزاده کردستانیدانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران - ایرانJournal Article20150404<strong>In this research, possibility of bulblet production from different cuttings including leaf, leaf-bud and leafy-stem of <em>Lilium</em> oriental hybrid cv. ‘Star Gazer’ evaluated under different levels of Indole-3-butyric acid (IBA) with 0, 250, 500, 750 and 1000 mg per liter (ppm). The cuttings were taken from stems which grown from cold treated bulbs in early October. A factorial experiment was done in Department of Horticulture Sciences, University College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran in 2014-2015, based on Randomized complete blocks design with three replications and nine cuttings per replicate. The results showed that rooting percentage and leaf number decreased on leaf cuttings by increasing auxin concentration, while these traits increased on leaf-bud and leafy stem cuttings. In contrast to the results in the rooting and leaf number traits, number of bulblets rose in leaf cuttings from 14 in control to 21, in leaf-bud cuttings from three to 20 and in leafy stem cuttings from one to 16 in IBA levels of 250, 500 and 750 ppm, respectively. Exceeding IBA concentration had reverse effect on bulblet number, correspondingly. Even so, leaf number and rooting percentage declined on leaf cuttings by application of IBA, but it was useful for production of more bulblets on leaf, leaf-bud and leafy-stem cuttings in IBA levels of 250, 500 and 750 ppm, respectively. </strong><strong>تولیدکنندههای گل شاخه بریده لیلیوم سوخ مورد نیاز خود را بهطور معمول وارد میکنند که منجر به خروج ارز قابل توجهی از کشور میشود. ازدیاد سوخ لیلیوم اغلب به روش فلسبرداری انجام میگیرد ولی تکثیر مداوم با این روش منجر به گسترش آلودگی و کاهش کیفیت میشود. بنابراین، در این پژوهش که طی سالهای 93-1392 در گلخانههای گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران انجام شد، امکان تولید سوخک از انواع قلمههای رویشی برگ، جوانه برگ و ساقه برگدار هیبرید اورینتال لیلیوم رقم ‘استارگزر’ (<span style="font-family: Times New Roman;"><em>Lilium</em> oriental hybrid cv. ‘Star Gazer’</span>) تحت تیمار ماده تنظیمکننده رشد اکسین از نوع ایندول بوتیریک اسید (<span style="font-family: Times New Roman;">IBA</span>) در پنج سطح 0، 250، 500، 750 و 1000 میلیگرم در لیتر مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و نه قلمه در هر تکرار اجرا گردید. نتایج نشان داد با افزایش غلظت اکسین تعداد برگ و میزان ریشهزایی در قلمه برگ کاهش یافت، درحالیکه این صفات در قلمه جوانه برگ و قلمه ساقه برگدار افزایش داشت.تعداد سوخک در قلمه برگ از 14 عدد در شاهد تا 21 عدد، در قلمه جوانه برگ از سه عدد در شاهد تا 20 عدد و در قلمه ساقه برگدار از یک عدد در شاهد تا 16 عدد به ترتیب در سطوح 250، 500 و 750 میلیگرم در لیتر اکسین، افزایش یافت و بعد از این سطوح روند نزولی مشاهده شد. هرچند ریشهزایی و تولید برگ جدید از قلمههای برگ با کاربرد اکسین کاهش یافت، ولی کاربرد اکسین با غلظت معینی برای تولید سوخک از هر سه نوع قلمه این گیاه لازم بود.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of Salicylic acid and spermidine on reduce drought stress injuries of one-year-old Maclura pomifera seedlingsارزیابی کاربرد اسید سالیسیلیک و اسپرمیدین بر کاهش صدمات ناشی از تنش خشکی در نهالهای یکساله توت آمریکایی2312445656010.22059/jci.2016.56560FAعلیرضاخالقیاستادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانروح انگیزنادریاستاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانعلیرضاسلامیاستادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانمصباحبابالاراستاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایرانایمانروح اللهیاستادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرانغلامرضاخالقیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانJournal Article20150421<strong>Drought is one of the most important environmental factors which limit the growth of woody plants. Iran is located in arid and semi-arid area therefore the growth and cultivation of ornamental trees and shrubs were limited. For this purpose, effect of foliar-applied salicylic acid and/or spermidine (0, 100, 500 and 1000 µmol) on reduce drought stress injuries of one-year seedlings ofOsage orange (<em>Maclura</em> <em>pomifera</em>) was examinedat the Horticultural Research Station, University of Tehran, in 2013.This study was conducted as a factorial based on completely randomized design with three replications. First, PGRs were foliar-applied for two consecutive days in during the early morning and the late afternoon and then plants were droughted by withholding water for 10 days. The damaging effects of drought on membrane leakage were reversed by low concentrations of salicylic acid and/or spermidine. Also, salicylic acid and spermidin at a concentration of 100 µmol stimulated catalase and superoxide dismutase activity, enhanced proline and chlorophyll content and maintained photochemical efficiency of chlorophyllunder drought stress. But Spermidine and salicylic acid at high concentrations were ineffective and/or inhibitors. Finally, our results showed that 100 µmol salicylic acid and/or spermidine maybe the best concentration for increasing of drought tolerance in young seedling, especially during transplanting and planting in permanent location.</strong><strong>خشکی یکی از مهمترین عوامل محیطی محدودکننده کشت گیاهان چوبی میباشد. ایران جزء مناطق خشک و نیمه خشک محسوب میشود که کمبود آب، کاشت درختان و درختچههای زینتی را در آن محدود میسازد. به همین منظور، اثر محلولپاشی برگیاسید سالیسیلیک و یا اسپرمیدین (صفر، 100، 500 و 1000 میکرومولار) بر کاهش صدمات ناشی از تنش خشکی (عدم آبیاری) بر نهالهای یکساله توت آمریکایی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار، در ایستگاه تحقیقات باغبانی دانشگاه تهران، در سال 1392 مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا نهالها توسط تنظیمکنندههای رشد در دو روز متوالی، در دو نوبت صبح و عصر محلولپاشی برگی شدند و سپس به مدت 10 روز تحت تنش خشکی به صورت عدم آبیاری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که غلظت 100 میکرومولار اسید سالیسیلیک و یا اسپرمیدین بهطور معنیداری باعث کاهش نشت یونی و افزایش محتوای پرولین، افزایش فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز و همچنین حفظ محتوای کلروفیل و کارایی فتوشیمیایی کلروفیل در گیاهان تحت تنش شدند، اما غلظتهای بالا بیتأثیر یا بازدارنده بودند. بنابراین، غلظتهای 100 میکرومولار اسید سالیسیلیک یا اسپرمیدین جهت افزایش تحمل به خشکی نهالهای جوان، بهویژه در طی فرایند حمل و نقل و انتقال به زمین اصلی توصیه میشوند.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Evaluation of growth responses of two olive cultivars under salinity stressارزیابی پاسخ های رشدی دو رقم زیتون در شرایط تنش شوری2452585656110.22059/jci.2016.56561FAمحسنسیلسپوردانشجوی دکتری شیمی و حاصلخیزی خاک، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران0000-0002-1956-2148احمدگلچیناستاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانمحمود رضاروزباناستادیار گروه باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایران.Journal Article20150422<strong>A greengouse experiment was conducted to evaluation of salinity stress on growth parameters of two olive cultivars during 2013-2014 at Agricultural and Natural Resources Research Center of Tehran. In the experiment, effects of five levels of irrigation water salinity including 0, 4, 8, 12 and 16 dS.m<sup>-1</sup> were evaluated on ʻZardʼ and ʻMissionʼ olive cultivars under soilless culture. Data showed that salinity had significant effects on all growth parameters in both olive cultivars. Leaf dry weight, shoot and root dry weight, leaf chlorophyll index, shoot and root tolerance index, shoot and internodes length, leaf area, leaf number and leaf relative water content were affected by salinity and significantly decreased. These reductions were more in ʻZardʼ comparing to ʻMissionʼ. Shoot dry weight, leaf dry weight and root dry weight were decreased 80, 80 and 69 percent, respectively at 16 dS.m<sup>-1</sup> salinity treatments with compare to control. Leaf sodium (Na<sup>+</sup>) concentration and rate of sodium to potassium (K<sup>+</sup>) in leaf were increased and leaf potassium concentration was decreased by salinity. Increase of Na<sup>+</sup> and decrease of K<sup>+</sup> were more in ʻZardʼ comparing to ʻMissionʼ. Also, leaf and shoot dry weight were affected by concentration of Na<sup>+</sup>, K<sup>+</sup> and Na<sup>+</sup>: K<sup>+</sup> in leaf and there were a significant correlation among these parameters with leaf and shoot dry weight. Results indicated that ʻMissionʼ variety were more salt tolerance than ʻZardʼ.</strong><strong>به منظور ارزیابی اثرات تنش شوری بر ویژگیهای رشدی دو رقم زیتون <span style="font-family: Times New Roman;">‘</span>زرد<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span> و <span style="font-family: Times New Roman;">‘</span>میشن<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span>، آزمایشی طی سالهای 94-1393 با پنج سطح شوری کلرید سدیم (صفر، 4، 8، 12 و 16 دسیزیمنس بر متر) در محیط کشت بدون خاک در گلخانه پژوهشی مرکز تحقیقات کشاوزی و منابع طبیعی استان تهران انجام گردید. در این آزمایش، اثر شوری بر کلیه صفات رشدی در هر دو رقم مورد مقایسه، معنیدار بود، به گونهای که وزن خشک اندام هوایی و ریشه، نسبت وزن خشک اندام هوایی به ریشه، طول شاخساره، فاصله میان گره، سطح برگ، سبزینه برگ، تعداد برگ، محتوای نسبی آب برگ، شاخص تحمل به شوری شاخساره و ریشه، به طور معنیداری کاهش یافت. ضمن آن که کاهش صفات فوق در رقم <span style="font-family: Times New Roman;">‘</span>زرد<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span> بیشتر بود و این رقم بیشتر تحت تأثیر شوری قرار گرفت. وزن خشک ساقه، برگ و ریشه در سطح شوری 16 دسیزیمنس بر متر، بهترتیب 80، 80 و 69 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی<span style="font-family: Times New Roman;"></span>دار نشان دادند. با افزایش سطح شوری، غلظت سدیم و نسبت سدیم به پتاسیم در برگ هر دو رقم افزایش و غلظت پتاسیم کاهش یافت. افزایش سدیم و کاهش پتاسیم برگ در رقم <span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span>زرد<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span> بیشتر بود. وزن خشک اندام هوایی نیز تحت تأثیر غلظت سدیم و پتاسیم برگ قرار گرفت، به گونهای که همبستگی معنیداری بین وزن خشک اندامهوایی با غلظت سدیم برگ، غلظت پتاسیم برگ و نسبت سدیم به پتاسیم برگ مشاهده گردید. با ارزیابی شاخصهای فوق نتیجهگیری شد که رقم <span style="font-family: Times New Roman;">‘</span>میشن<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span> در مقایسه با رقم <span style="font-family: Times New Roman;">‘</span>زرد<span style="font-family: Times New Roman;">ʻ</span> تحمل بیشتری نسبت به شوری دارد.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Physiological responses of two basil cultivars to foliar application of salicylic acid under salinity stressپاسخ های فیزیولوژیک دو رقم ریحان به محلول پاشی سالیسیلیک اسید تحت تنش شوری2592745655510.22059/jci.2016.56555FAسالومهطاهریدانش آموخته کارشناسی ارشد علوم باغبانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانطاهربرزگراستادیار گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانولیربیعیدانشیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایرانحسینربی انگورانیدانشجوی دکترا علوم باغبانی، دانشکدهکشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20150222<strong><span style="font-family: Times New Roman;">Salinity is one of the most important environmental stresses that affect plant growth. In order to study the effect of Salicylic Acid (SA) on some physiological characteristics of basil under salinity conditions, the experiment was set out as a factorial design in the base of RCBD with three replications. Treatments consisted of four NaCl salinity levels (0, 50, 100, 150 mM), salicylic acid at three levels (0, 0.25, 0.5 mM) and two cultivars of basil (purple and green). Results showed that salinity significantly decreased amount of chlorophyll, carotenoid and leaf relative water content. Application of SA increased amounts of chlorophyll, carotenoid and leaf relative water content. The amount of proline, stomatal resistance and electrolyte leakage in leaves increased significantly under salinity condition and decreased with treatment of salicylic acid. The highest amount of chlorophyll b (0.617 mg/g FW<sup>-1</sup>) and the minimum electrolyte leakage (30.4 percent) was observed with application of 0.5 mM SA under of 0 mM NaCl concentration in green and purple basil cultivars, respectively. Also, the maximum content of proline (11.4 µg/g FW<sup>-1</sup>) and the lowest rate of stomatal resistance (7.8 s/cm<sup>-2</sup>) were obtained under 150 mM NaCl in purple and green basil cultivars, respectively. According to the results, application of salicylic acid can be proposed to improve plant growth under salinity conditions.</span></strong><strong>تنش شوری یکی از مهمترین تنشهای محیطی میباشد که رشد و عملکرد گیاهان را تحت تاثیر قرار میدهد. به منظور مطالعه اثر سالیسیلیک اسید بر برخی صفات فیزیولوژیکی دو رقم ریحان تحت تنش شوری در آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل شوری کلرید سدیم در چهار سطح (صفر، 50، 100، 150 میلیمولار)، سالیسیلیک اسید در سه سطح (صفر، 25/0، 5/0 میلیمولار) و دو رقم ریحان (بنفش و سبز) بود. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت شوری، مقدار کلروفیل، کارتنوئید و محتوای نسبی آب برگ به طور معنیداری کاهش و مقدار پرولین، مقاومت روزنهای و درصد نشت یونی افزایش یافت. کاربرد سالیسیلیک اسید باعث افزایش مقدار کلروفیل، کارتنوئید و درصد محتوای نسبی آب برگ و کاهش مقدار پرولین، مقاومت روزنهای و درصد نشت یونی شد. بیشترین مقدار کلروفیل b (617/0 میلیگرم در گرم وزن تر برگ) و کمترین درصد نشت یونی (4/30) در شرایط بدون شوری و کاربرد 5/0 میلیمولار سالیسیلیک اسید به ترتیب در ریحان سبز و بنفش حاصل شد. کمترین میزان مقاومت روزنهای (8/7 ثانیه بر سانتیمتر مربع) و بیشترین مقدار پرولین (4/11 میکروگرم در گرم وزن تر برگ) در سطح 150 میلیمولار کلرید سدیم به ترتیب در ریحان بنفش و سبز مشاهده گردید. با توجه به نتایج، استفاده از سالیسیلیک اسید برای بهبود رشد گیاه در شرایط تنش شوری توصیه میشود.</strong>دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320Farsi Abstractsچکیده های فارسی1205854310.22059/jci.2016.58543FAJournal Article20160910دانشگاه تهران، پردیس ابوریحانبه زراعی کشاورزی8337-200818120160320English Abstractsچکیده های انگلیسی1225854410.22059/jci.2016.58544FAJournal Article20160910