دانشگاه تهران، دانشکده فناوری کشاورزی ابوریحان به زراعی کشاورزی 2008-8337 24 4 2022 12 22 Effects of water limitation, biofertilizers and nano silicon on compatible osmolytes and biochemical traits of triticale تأثیر محدودیت آبی، کودهای زیستی و نانوسیلیکون بر محتوای اسمولیت های سازگار و صفات بیوشیمیایی تریتیکاله 1199 1215 86428 10.22059/jci.2022.333768.2639 FA ژیلا نظری نویسنده مسئول، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران. رایانامه: zhilanazari@uma.ac.ir رئوف سید شریفی استاد، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رایانامه: raouf_ssharifi@uma.ac.ir حامد نریمانی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران. رایانامه: hamed.narimani.72@uma.ac.ir سارا محمدی کله‌سرلو گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل، ایران. رایانامه: mohammadiisara1@gmail.com Journal Article 2021 11 10 In order to study the effects of water limitation, biofertilizers and nanosilicon on compatible osmolytes and biochemical traits of triticale, an experiment as factorial was conducted based on randomized complete block design with three replications in research greenhouse faculty of Agriculture and Natural Resources, University of Mohaghegh Ardabil during 2020. The experimental factors were included irrigation at three levels (full irrigation as control; irrigation withholding at 50% of heading as moderate water limitation and irrigation withholding at 50% of booting stages as severe water imitation), application of bio fertilizers (no application of bio fertilizers as control, application of vermicompost, Mycorrhiza, both application vermicompost and Mycorrhiza), foliar application of nano silicon (foliar application with water as control and foliar application of 2 g.L-1 nano silicon). The results showed that both application of vermicompost, Mycorrhiza and foliar application nano silicon under irrigation withholding in booting stage, increased the activity of catalase, polyphenol oxidase enzymes, proline and soluble sugar content (49.17, 50.64, 44.92 and 52.22% respectively) compared to no application of bio fertilizers and nano silicon under normal irrigation condition. Also, both application of vermicompost, Mycorrhiza and foliar application of nano silicon in normal irrigation condition decreased hydrogen peroxide and malondialdehyde content (55.34 and 53.64% respectively) and grain yield increased 59.52% compared to no application of bio fertilizers and nano silicon under irrigation withholding in booting stage condition. It seems that the application of biofertilizers and nano silicon can increase grain yield triticale under water limitation due to improving the biochemical traits. به­منظور بررسی تأثیر محدودیت آبی، کودهای زیستی و نانوسیلیکون بر محتوای اسمولیت­های سازگار و صفات بیوشیمیایی تریتیکاله، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه پژوهشی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 99-1398 اجرا شد. فاکتورهای موردبررسی شامل آبیاری (آبیاری کامل به­عنوان شاهد، محدودیت ملایم آبی با قطع آبیاری در 50 درصد مرحله آبستنی، محدودیت شدید آبی یا قطع آبیاری در 50 درصد مرحله سنبله­دهی)، کاربرد کودهای زیستی (عدم کاربرد به­عنوان شاهد، کاربرد ورمی­کمپوست، میکوریزا، کاربرد هم‌زمان ورمی­کمپوست و میکوریزا) و محلول­پاشی نانوسیلیکون (محلول­پاشی با آب به­عنوان شاهد و محلول­پاشی دو گرم در لیتر نانوسیلیکون) بود.<strong> </strong>نتایج نشان داد که کاربرد هم‌زمان ورمی­کمپوست، میکوریزا و محلول­پاشی نانوسیلیکون تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله آبستنی، فعالیت آنزیم­های کاتالاز، پلی­فنل­اکسیداز، محتوای پرولین و قندهای محلول را به‌ترتیب 17/49، 64/50، 92/44 و 22/52 درصد نسبت به عدم کاربرد ورمی­کمپوست، میکوریزا و نانوسیلیکون در شرایط آبیاری کامل افزایش داد. هم‌چنین کاربرد هم‌زمان ورمی­کمپوست، میکوریزا و محلول­پاشی نانوسیلیکون در شرایط آبیاری کامل محتوای پراکسیدهیدروژن و مالون­دی­آلدهید را به‌ترتیب 34/55 و 64/53 درصد کاهش و عملکرد دانه را 52/59 درصد نسبت به شرایط عدم کاربرد کودهای زیستی و نانوسیلیکون تحت شرایط قطع آبیاری در مرحله آبستنی افزایش داد. به­نظر می­رسد کاربرد کودهای زیستی و نانوسیلیکون می‌تواند با بهبود صفات بیوشیمیایی، عملکرد دانه را در شرایط محدودیت آبی افزایش دهد. https://jci.ut.ac.ir/article_86428_1cdd173d0466e7de7b6f58d99c06e6ce.pdf