2021-08-12T19:49:53Z https://jci.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=10342

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 سید حمیدرضا رمضانی به‌منظور بررسی اثر کشت مخلوط بر ویژگی‌های مورفولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد ارقام مختلف تریتیکاله، آزمایشی در قالب طرح بلوک­های­ کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 98-1397 در مزارع تحقیقاتی دانشکده کشاورزی سرایان به انجام رسید. تیمارهای آزمایشی شامل 12 الگوی کشت خالص و کشت مخلوط از سه رقم پاژ، سناباد و ژوالینو (کشت خالص پاژ، کشت خالص سناباد، کشت خالص ژوالینو، 50% پاژ+ 50% سناباد، 50% ژوالینو+ 50% سناباد، ترکیب 33% ارقام، 70% پاژ+ 30% سناباد، 30% پاژ+ 70% سناباد، 70% ژوالینو+ 30% سناباد، 30% ژوالینو+ 70% سناباد، 70% پاژ+ 30% ژوالینو و 30% پاژ+ 70% ژوالینو) بودند. نتایج نشان داد که بیش‌ترین ارتفاع بوته و عملکرد کاه تحت کشت خالص رقم سناباد به‌دست آمد و بیش‌ترین مقادیر طول سنبله، تعداد دانه در سنبله، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در بوته، وزن 1000 دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت در کشت خالص رقم پاژ و کشت مخلوط 70% پاژ+ 30% ژوالینو حاصل شدند. علاوه بر این، بیش‌ترین عملکرد بیولوژیک و محتوای کلروفیل برگ به ترتیب تحت کاربرد تیمارهای کشت مخلوط پاژ 30%+ سناباد 70% و پاژ 70%+ ژوالینو 30% به ثبت رسیدند. در برآورد نسبت برابری زمین نیز مشاهده شد که تیمارهای کشت مخلوط پاژ 70%+ سناباد 30%، پاژ 30%+ سناباد 70% و پاژ 70%+ سناباد 30% دارای LER بالاتری (در هر سه تیمار 9/1LER=) نسبت به سایر تیمارها بودند. به‌طورکلی، با توجه به نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش حاضر و بیش‌تربودن نسبت برابری زمین در کشت مخلوط پاژ 70%+ ژوالینو 30% نتیجه­گیری می­شود که کشت مخلوط مذکور می­تواند جایگزین کشت خالص تریتیکاله گردد. Cereals correlation coefficient Intra-species competition LER Monocropping 2020 12 21 499 512 https://jci.ut.ac.ir/article_77163_f99c5d798e5a4f7466f68e67689b1828.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 رئوف سید شریفی رضا سید شریفی حامد نریمانی به­منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی و پوترسین بر بیوماس، گره­زایی و برخی صفات مورفولوژیکی و بیوشیمیایی ماشک گل خوشه‌ای تحت شرایط دیم، آزمایشی در سال 1398 به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی اجرا شد. فاکتورهای موردبررسی شامل کودهای زیستی (عدم کاربرد کودهای زیستی به­عنوان شاهد، کاربرد ریزوبیوم (Rhizobium legominuzarum)، کاربرد میکوریز (Glomus mosseae)، کاربرد توأم میکوریز با ریزوبیوم، ریزوبیوم و ازتوباکتر (Azotobacter chrocoocom strain 5)، میکوریز و ازتوباکتر، ریزوبیوم با ازتوباکتر و میکوریز] و محلول­پاشی پوترسین در سه سطح (محلول­پاشی با آب به­عنوان شاهد و محلول­پاشی 5/0 و 1 میلی­مولار پوترسین) بودند. نتایج نشان داد کاربرد توأم ازتوباکتر با میکوریز و ریزوبیوم و محلول­پاشی یک میلی­مولار پوترسین وزن ریشه، سهم برگ از بیوماس کل، قندهای محلول برگ و ساقه و بیوماس کل را به­ترتیب 33/133، 5/4، 94/31، 82/41 و 94/56 درصد نسبت به عدم کاربرد کودهای زیستی و عدم محلول­پاشی با پوترسین افزایش داد. هم‌چنین کاربرد توأم ازتوباکتر با میکوریز و ریزوبیوم و محلول­پاشی یک میلی­مولار پوترسین هدایت الکتریکی و میزان مالون­دی­آلدئید را به­ترتیب 99 و 39/125 درصد در مقایسه با عدم کاربرد کودهای زیستی و عدم محلول­پاشی با پوترسین کاهش داد. به­نظر می­رسد کاربرد کودهای زیستی و محلول­پاشی پوترسین می‌تواند بیوماس کل ماشک گل­خوشه‌ای تحت شرایط دیم را به‌واسطه بهبود صفات بیوشیمیایی و مورفولوژیکی افزایش دهد. Azotobacter bio fertilizers Electrical conductivity Malondialdehyde Rhizobium and Total biomass 2020 12 21 513 529 https://jci.ut.ac.ir/article_77171_77b6898236c23389b23ff29506d15d19.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 بنیامین ترابی نجیب الله ابراهیمی افشین سلطانی ابراهیم زینلی پژوهش حاضر به‌منظور تخمین پارامترهای مدل SSM_iCrop و ارزیابی کارایی آن در پیش‌بینی رشدونمو گیاه باقلا در شرایط آب‌وهوایی گرگان انجام شد. این پژوهش روی گیاه باقلا "رقم برکت" به‌صورت اسپلت پلات در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال زراعی 95-1394 انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل تاریخ کاشت (6 آذرماه، 4 دی‌ماه و 11 بهمن‌ماه) و تراکم بوته (5، 15، 25 و 35 بوته در مترمربع) بودند. پارامترهای مربوط به مراحل فنولوژی، گسترش و پیرشدن سطح برگ، تولید و توزیع ماده خشک و موازنه آب با استفاده از داده­های آزمایش حاضر و دیگران تخمین زده شدند. نتایج ارزیابی مدل نشان داد مدل به‌خوبی می‌تواند روز تا گلدهی (8/3RMSE =  و 1/4CV=)، روز تا رسیدگی (9/11RMSE =  و 1/8CV = )، تعداد گره روی ساقه اصلی (7/1RMSE =  و 0/10CV = )، شاخص سطح برگ (8/0RMSE =  و 8/28CV =)، عملکرد بیولوژیک (5/158RMSE =  و 6/21CV = ) و عملکرد دانه (6/118RMSE =  و 7/24CV = ) را پیش­بینی کند. بنابراین می‌توان از مدل SSM_iCrop برای بررسی وضعیت مدیریت زراعی و تجزیه و تحلیل رشد و عملکرد باقلا در شرایط گرگان استفاده کرد. Leaf area Phenology simulation Seed yield dry matter 2020 12 21 531 542 https://jci.ut.ac.ir/article_77162_90627ca83f2f2f2d78c420655b553965.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 حسین اکبیا الهام الهی فرد عبدالرضا سیاهپوش احمد زارع با توجه به قدرت رقابتی کم کنجد در مقابل علف‌های هرز، حضور علف‌های هرز به‌شدت سبب کاهش عملکرد کنجد می‌شود، لذا مهار علف‌های هرز در این محصول اهمیت زیادی دارد. با این هدف، آزمایشی به‌صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در تابستان سال 1396 در شهرستان رامهرمز، استان خوزستان انجام شد. کرت اصلی، شیوه کشت (کرتی، کف جوی و روی پشته) و کرت‌های فرعی، کاربرد علف‌کش‌ (اکسیفلورفن (360 میلی‌لیتر ماده مؤثر در هکتار)، دایوران (540 گرم ماده مؤثر در هکتار)، تریفلورالین (1200 میلی‌لیتر ماده مؤثر در هکتار)، و لینوران (5/562 میلی‌لیتر ماده مؤثر در هکتار)) بود. هم‌چنین، آزمایش، دارای تیمارهای شاهد با علف‌هرز و وجین دستی به‌ منظور مقایسه بود. نتایج نشان داد بیش‌ترین درصد کاهش وزن خشک علف‌های هرز تحله (Corchorus olitorius L.) و پیچک مزرعه‌ (Convolvulus arvensis L.) به‌ترتیب در تیمارهای تریفلورالین در کشت کف جوی (09/83 درصد) در 75 روز پس از سم‌پاشی و تیمار اکسی فلورفن (30/83 درصد) در 30 روز پس از سم‌پاشی مشاهده شد. بیش‌ترین میزان عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه در تیمار وجین دستی در کشت کف جوی (به‌ترتیب 7/10142 و 37/1930 کیلوگرم در هکتار) وجود داشت. هم‌چنین، میزان عملکرد دانه (2/1878 کیلوگرم در هکتار) در تیمار کشت کف جوی با کاربرد تریفلورالین نیز بیش‌تر از سایر علف‌کش‌ها در شرایط مشابه بود. بیش‌ترین درصد روغن از تیمار وجین دستی در کشت کف جوی (36/52 درصد) و بیش‌ترین شاخص برداشت در شیوه کشت کف جوی (23/18 درصد) به‌دست آمد. به‌طورکلی، بهترین روش تلفیقی مهار علف‌های هرز و بهبود عملکرد کنجد، شیوه کشت در کف جوی به‌‌همراه وجین دستی علف‌های هرز و یا استفاده از علف‌کش تریفلورالین بود. Hand weeding harvest index oil percentage weed density reduction weed dry weight reduction 2020 12 21 543 556 https://jci.ut.ac.ir/article_77215_90f435d25925e3ad4342d4b82c71fe52.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 حسینعلی علیخانی سمیه امامی فاطمه علیخانی در این پژوهش پتانسیل جدایه‏های فراریشه‏ای و درون‏رست جداشده از ریشه گیاه گندم به‌منظور بررسی خصوصیات محرک رشد و اثر آن‌ها بر عملکرد گندم و کاهش مصرف کودهای شیمیایی فسفر مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا باکتری‎ها از نظر تولید هورمون ایندول استیک اسید در محیط کشت حاوی ال-تریپتوفان غربال‎گری شدند و سپس توانایی آن‏ها در انحلال فسفات‌های نامحلول معدنی و آلی ارزیابی شد. در ادامه مطالعات آزمایشگاهی، آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‏های کامل تصادفی و در سه تکرار در طی دو سال‎ زراعی 1396-1395 و 1397-1396 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تیمار کود زیستی وشیمیایی فسفر بود که تیمار کود زیستی در دو سطح (زادمایه باکتری به‌همراه شاهد) و کود شیمیایی به‌عنوان فاکتور دوم از منبع سوپر فسفات تریپل در پنج سطح (1- عدم مصرف کود شیمیایی فسفر، 2- 25 درصد توصیه کودی فسفر، 3- 50 درصد توصیه کودی فسفر، 4- 75 درصد توصیه کودی فسفر، و 5- 100 درصد توصیه کودی فسفر) در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که افزایش شاخص‎های رشد و عملکرد گیاه گندم در نتیجه مایه‌کوبی بذور گندم با سویه‎های محرک رشد گیاه به‌علاوه 75 درصد از کود فسفر از نظر آماری برابر با تیمار 100 درصد کود فسفر و بدون زادمایه باکتری بود. کاربرد زادمایه باکتری‏های محرک رشد (تلفیقی از جدایه فراریشه‎ای و درون‎رست) با 75 درصد کود شیمیایی توانست به میزان 4/747 گرم بر مترمربع تولید را داشته باشد. براساس این نتایج، پیشنهاد می‏شود که زادمایه می‎تواند به‌عنوان مکمل با کودهای شیمیایی به‌منظور کاهش سطح مصرف کودهای شیمیایی استفاده شود اما نمی‎تواند جایگزینی برای کود فسفر باشد. Phosphate solubilization plant yield rhizospheric and endophytic bacteria 2020 12 21 557 569 https://jci.ut.ac.ir/article_77216_aa25490594ee879329b7dc4ddfeb6588.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 سید مجتبی موسوی احسان بیژن زاده زهرا زینتی وحید براتی به‌منظور بررسی اثر قطع آبیاری آخر فصل بر صفات بیوشیمیایی و عملکرد ارقام گلرنگ آزمایشی به‌صورت کرت خردشده در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه شیراز در سال زراعی 97-1396 به‌‌اجرا درآمد. عامل اصلی شامل رژیم آبیاری در سه سطح آبیاری مطلوب و قطع آبیاری از اواسط مرحله گل‌دهی و اوایل پرشدن دانه و عامل فرعی شامل ارقام گلرنگ به نام‌های پدیده، گلدشت، فرامان و محلی اصفهان بود. قطع آبیاری از گلدهی سبب کاهش 37/30 درصدی کلروفیل a و 8/25 درصدی کلروفیل b و افزایش 38/15 درصدی کارتنوئید، 38/23 درصدی فعالیت آنزیم کاتالاز و 94/34 درصدی فعالیت آنزیم پراکسیداز شد که در رقم گلدشت بیش‌تر از سایر ارقام بود. در شرایط قطع آبیاری از گل‌دهی و پرشدن دانه بیش‌ترین عملکرد دانه به‌ترتیب به میزان 132 و 5/150 گرم در مترمربع در رقم گلدشت به‌دست آمد. به‌طورکلی، قطع آبیاری از مرحله گل‌دهی و پرشدن دانه به‌ترتیب 3/32 و 93/19 درصد عملکرد دانه را کاهش داد. در شرایط قطع آبیاری عملکرد دانه با محتوای کلروفیل a (**77/0=r)، کلروفیل b (**86/0=r)، کارتنوئید (**74/0=r)، کاتالاز (**71/0=r) و پراکسیداز (**72/0= r)، و شاخص برداشت (**83/0= r)، همبستگی مثبت و معنی‌داری داشت. در مجموع رقم گلدشت گلرنگ توانست با افزایش رنگیزه‌های فتوسنتزی و فعالیت آنزیمی در شرایط کمبود آب در آخر فصل رشد عملکرد دانه بیش‌تری را نسبت به سایر ارقام به‌دست آورد.                             Carotenoids Catalase chlorophyll content Goldasht cultivar Irrigation regime 2020 12 21 571 586 https://jci.ut.ac.ir/article_77258_d459561380d75fcec1bcd61fcbc0d1e5.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 فائزه حیدری جلال[ جلیلیان اسماعیل قلی نژاد این آزمایش با هدف بررسی تعدیل اثرات منفی تنش شوری با برگ­پاشی کودهای نانو، به‌صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1397 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ارومیه به‌صورت گلدانی اجرا شد. فاکتور اول تنش شوری با آب دریاچه ارومیه در سه سطح (صفر، 16 و 32 دسی­زیمنس بر متر) و فاکتور دوم نانوکود در پنج سطح (کلسیم، سیلیسیوم، روی، پتاسیم و شاهد (بدون برگ­پاشی) بود. نتایج نشان داد تنش شوری باعث ایجاد آثار منفی بر کلیه صفات مؤثر بر رشد کینوا شد بیش‌ترین میزان کاهش صفات در تنش شوری 32 دسی‌زیمنس بر متر مشاهده شد. به‌طوری‌که تنش شوری 32 و 16 دسی‌زیمنس بر متر در مقایسه با شاهد به‌ترتیب صفات ارتفاع بوته (20 و 17 درصد)، تعداد گل‌آذین (48 و 36)، حجم ریشه (44 و 40 درصد)، طول ریشه اصلی (41 و 23 درصد)، وزن خشک ریشه (68 و 30 درصد)، محتوای نسبی آب برگ (26 و 13 درصد)، شاخص کلروفیل (15 و 7 درصد) و وزن 1000 دانه (31 و 23 درصد) را کاهش داد، ولی باعث افزایش نشت یونی به میزان 14 و شش درصد شد. برگ­پاشی با نانوکودها در مقایسه با شاهد، عملکرد، اجزای عملکرد و صفات مورفولوژیک را افزایش داد. بیش‌ترین عملکرد دانه در شرایط مطلوب و تنش شوری شدید (32 دسی­زیمنس بر متر) به‌ترتیب از برگ­پاشی نانوکود روی و سیلیسیوم به­دست آمد. در شرایط تنش شوری شدید، برگ­پاشی با نانوکود سیلیسیوم در مقایسه با عدم برگ‌پاشی، وزن خشک گل‌آذین، وزن خشک کل و عملکرد دانه را به‌ترتیب 35، 16 و 43 درصد افزایش داد و باعث تعدیل اثرات تنش شوری گردید. برگ­پاشی با نانوکودها با افزایش کلروفیل، محتوای نسبی آب برگ و بهبود خصوصیات ریشه، سبب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد دانه کینوا گردید. لذا به‌نظر می­رسد جهت بهبود عملکرد گیاه کینوا به­ویژه در شرایط تنش شوری، برگ­پاشی نانوکودها به­ویژه نانو کود سیلیسیوم مناسب باشد. ionic leakage morphological traits Nano-Fertilizer Quinoa Salinity stress yield 2020 12 21 587 600 https://jci.ut.ac.ir/article_77044_2f3e1d17176274fc7ae506b0b590ec2c.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 یعقوب حبیب زاده سکینه عبدی رؤیا عابدی به­منظور ارزیابی و پهنه­بندی مناطق با بهره­وری بالا کشت چغندرقند براساس شاخص­های سیستم­ کشت، نوع کشت و روش‌های آبیاری تحقیقی در قالب طرح آشیانه­ای در استان آذربایجان­غربی در سال زراعی 97-1396 انجام شد. از 11 شهرستان استان و در هر شهرستان بسته به اقلیم از سه روستا و در هر روستا به‌صورت تصادفی از سه زارع پرسشنامه تکمیل و نمونه­برداری لازم انجام شد. با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی پهنه­بندی انجام شد و مناطق با بهره­وری بالا برای صفات عملکرد ریشه، درصد و عملکرد قند، مقدار آب مصرفی، آب صرفه­جویی و کارایی مصرف آب مشخص شد. در بین شهرستان­های استان، شهرستان­های پیرانشهر و نقده به­دلیل بالاترین درصد و عملکرد قند و شهرستان پیرانشهر به­دلیل دارابودن کم‌ترین مقدار مصرف آب در سیستم آبیاری مدرن و کشت 40×60 و پاییزه و هم‌چنین بیش‌ترین کارایی مصرف آب به‌روش مدرن آبیاری و کشت پاییزه و 40×60 به‌عنوان شهرستان­های با بهره­وری بالا معرفی شدند و از طرفی براساس نتایج پهنه­بندی انجام‌شده شهرستان­های پیرانشهر، نقده، خوی، اشنویه، مهاباد، میاندوآب و بوکان به­عنوان مناطق با بهره­وری بالا برای کشت این گیاه و شهرستان­های شوط، سلماس، ارومیه و شاهین­دژ به‌عنوان مناطق با بهره­وری پایین بودند که با توجه به اهمیت آب در تولید چغندرقند، این شهرستان­ها به‌ویژه شهرستان شوط برای تولید این محصول توصیه نمی­شود. Autumn cultivation of sugar beet Booliean Irrigation Percent of sugar Water use efficiency 2020 12 21 601 615 https://jci.ut.ac.ir/article_77291_97fce28a92ca4471868a1d21fb1dfd62.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 مریم سرائی مرتضی مبلغی مرتضی نصیری مجتبی نشایی مقدم انتقال مجدد هیدرات­های کربن از طریق اندام­های هوایی یکی از عوامل مؤثر در پُرشدن دانه برنج می­باشد. به‌منظور تعیین سهم انتقال مجدد ماده خشک اندام­های هوایی بر عملکرد دانۀ برنج، پژوهشی با هفت ژنوتیپ­ امیدبخش و دو رقم شاهد در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در دو سال زراعی 1396 و 1397 در ایستگاه تحقیقات برنج شهید شیرودی شهرستان تنکابن اجرا شد. نتایج نشان داد که از نظر میزان انتقال مجدد ماده خشک از طریق برگ پرچم، ساقه و کل اندام­ هوایی در سطح احتمال یک درصد و از طریق سایر برگ­ها در سطح احتمال پنج درصد تفاوت آماری معنی­داری میان ژنوتیپ­ها وجود داشت. مقایسه میانگین بیانگر آن است که بیش‌ترین میزان انتقال مجدد ماده خشک از برگ پرچم متعلق به ژنوتیپ 952 با 56 گرم در مترمربع بود. حداکثر انتقال مجدد کربوهیدرات­ها از طریق سایر برگ­ها، ساقه و کل اندام­ هوایی به‌ترتیب به مقدار 123، 230 و 398 گرم در مترمربع به ژنوتیپ 953 اختصاص داشت. بیش‌ترین عملکرد دانه مربوط به ژنوتیپ 952 با 7206 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج همبستگی نشان داد که عملکرد دانه با انتقال مجدد ماده خشک از راه­های برگ پرچم، ساقه، اندام هوایی و وزن هزاردانه با ضریب 37/0، 55/0، 51/0 و 44/0 همبستگی مثبت و معنی­دار داشت. با توجه به عملکرد و میزان انتقال مجدد ماده خشک دو ژنوتیپ 952 و953 ژنوتیپ­های مناسبی برای ادامه فعالیت­های تحقیقاتی به‌منظور معرفی رقم جدید برنج به‌ویژه در شرایط کمبود آب و تنش گرما می­باشند. Canopy Correlation genotype morphophisiologic remobilization rice 2020 12 21 617 628 https://jci.ut.ac.ir/article_77329_86079a09a5ee5ff5e48fbd71d14d1fd4.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 مهدی امیریوسفی محمود رضا تدین رحیم ابراهیمی این آزمایش به‌صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1397-1398 در مزرعه‌ای شور (هدایت الکتریکی 2/5 دسی‌زیمنس‌ بر متر)، واقع در منطقه دستگرد اصفهان انجام شد. چهار سطح آبیاری (100، 75، 50 و 25 درصد ظرفیت مزرعه) به‌عنوان عامل اصلی و چهار سطح کود زیستی (شاهد، نیتروکسین، بیوفسفر و تلفیق نیتروکسین و بیوفسفر) و دو سطح کود شیمیایی (عدم کاربرد و کاربرد تلفیقی کودهای شیمیایی نیتروژن و فسفر) به‌عنوان عوامل فرعی مورد مطالعه قرار گرفتند. تنش شدید خشکی 25 درصد ظرفیت مزرعه فعالیت آنزیم‌های آنتی­اکسیدان کاتالاز، پراکسیداز و سوپر اکسید دیسموتاز، میزان پرولین و میزان مالون‌دی‌آلدئید در کینوا را به‌ترتیب حدود 46، 52، 142، 42 و 39 درصد نسبت به شرایط بدون تنش آبیاری 100 درصد ظرفیت مزرعه  افزایش داد و در نتیجه موجب کاهش‌ معنی‌دار عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک (به‌ترتیب حدود 76 و 49 درصد) در این گیاه گردید. با این وجود در تمامی سطوح تنش خشکی، تیمار تلفیق نیتروکسین و بیوفسفر در شرایط کاربرد هم‌زمان کودهای شیمیایی نیتروژن و فسفر بیش‌ترین تأثیر را بر تعدیل اثرات تنش خشکی، کاهش معنی­دار فعالیت آنزیم‌های آنتی­اکسیدان و در نتیجه افزایش عملکرد در مقایسه با سایر تیمارهای کودی در همان سطح خشکی داشت. نتایج در مجموع نشان داد که گیاه کینوا با وجود شوری خاک محل آزمایش، توانست حتی در شرایط تنش شدید خشکی، دوره رشد خود را کامل کند و بذر تولید نماید. Catalase nitrogen Osmotic stress Phosphorus Quinoa 2020 12 21 629 644 https://jci.ut.ac.ir/article_77275_dd548838926f3b2ae8b0ce8fdb7d895a.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 علی اصغر فزونی محمدعلی ابوطالبیان برای رسیدن به عملکرد مطلوب کمی و کیفی سیب‌زمینی در هر منطقه لازم است ارقام جدید با یکدیگر مقایسه گردد. به این ‌منظور 13 رقم جدید به‌همراه دو رقم آگریا و بانبا از نظر شاخص سطح برگ، صفات زراعی و کیفی در شرایط آب‌وهوایی رزن موردبررسی قرار گرفتند. این پژوهش در قالب طرح آماری بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقاتی دانشگاه بوعلی سینا در سال 1396 انجام گرفت. نتایج نشان داد رقم مانیتو دیرتر از دیگر ارقام به حداکثر شاخص سطح برگ رسید و با داشتن 12 غده در بوته نسبت به ارقام شاهد بانبا و آگریا به‌ترتیب 112 و 83 درصد برتری داشت. در میان ارقام، ناتاشا با دارابودن بالاترین شاخص سطح برگ حداکثر (65/3) نسبت به آگریا و بانبا به‌ترتیب 57 و 19 درصد پر برگ‌تر بود. وزن غده در رقم اوتاوا (8/157 گرم در غده) نسبت به ارقام آگریا و بانبا به‌ترتیب 5/70 و 4/20 درصد بیش‌تر بود. رقم مانیتو با عملکرد 71399 کیلوگرم در هکتار برتری 123 درصدی نسبت به آگریا و 70 درصدی نسبت به بانبا نشان داد. در این پژوهش ارقام از لحاظ درصد پروتئین غده تفاوت معنی‎دار نداشتند، درحالی‌که از نظر درصد نشاسته غده متفاوت بودند و بالاترین مقدار در رقم مانیتو (09/18 درصد) و سپس در اوتاوا و کونکوردیا مشاهده شد. به‌طورکلی، ارقام مانیتو، کاروسو و فالوکا براساس صفات حداکثر شاخص سطح برگ، تعداد غده در بوته و عملکرد برای کاشت در رزن قابل پیشنهاد هستند. number of tubers per plant Protein starch tuber weight Tuber yield 2020 12 21 645 656 https://jci.ut.ac.ir/article_77172_183d6e05b430604eca01590746b184e4.pdf

2020-12-21 10.22059

Journal of Crops Improvement J Crop Improv 8337-2008 8337-2008 1399 22 4 فرشته نورالهی حمیدرضا محمددوست چمن آباد داود حسن پناه محمد انوار به­منظور بررسی توانایی رقابتی ارقام مختلف سیب­زمینی با علف­های هرز آزمایشی در سال 1395 در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل در قالب طرح بلوک­های­ کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای موردمطالعه شامل 10 رقم سیب­زمینی بودند که در شرایط با و بدونرقابت طبیعی علف­های هرز رشد می­کردند. نتایج نشان داد افت عملکرد در شرایط حضور علف­های هرز از سه درصد در رقم ساتینا تا 84 درصد در رقم آگریا متغیر بود. هم‌چنین توانایی رقابتی ارقام با یکدیگر متفاوت بود. رقم ساتینا دارای بالاترین شاخص رقابت (CI) بود و توانست وزن خشک علف­های هرز را نسبت به رقم اسپریت به­عنوان یک رقم ضعیف در رقابت با علف­های هرز به میزان دو برابر بیش‌تر کاهش دهد. از بین صفات موردبررسی قطر ساقه سیب­زمینی همبستگی منفی با وزن خشک علف­های هرز و همبستگی مثبت  با شاخص­های تحمل و رقابت ارقام داشت. قطر ساقه در رقم ساتینا در شرایط حضور علف‌های هرز نسبت به رقم اسپریت 18 درصد بیش‌تر بود. به‌طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد رقم ساتینا به­عنوان یک رقم سازگار برای کشت در منطقه اردبیل نسبت به سایر ارقام از شاخص حساسیت (SSI) کم‌تر و پایداری بیش‌تری نسبت به علف­های هرز برخوردار بوده و می­توان آن را به­عنوان رقم رقیب در برنامه­های مدیریت غیرشیمیایی علف­های هرز معرفی نمود. Competitiveness morpho-physiological traits Sustainable weed management Tolerance Index Weed suppression 2020 12 21 657 669 https://jci.ut.ac.ir/article_77376_165d63271c1d5b468ccf92a8cdfa2770.pdf