زهرا عجریب زاده؛ سلیم فرزانه؛ محمود شمیلی؛ حمید رضا بلوچی؛ عزیز کرملاچعب؛ رئوف سید شریفی
چکیده
هدف: با توجه به مصرف زیاد قلمه در کشت نیشکر و زوال سریع قلمهها، استفاده از روشهای مدیریت زراعی پس از برداشت ضروری میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین پوشش غذایی مناسب برای تکجوانههای نیشکر انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش بهصورت طرح کاملاً تصادفی، با سه تکرار در سال 1398، به منظور بررسی تأثیر چهار نوع چسباننده کربوکسیمتیلسلولز ...
بیشتر
هدف: با توجه به مصرف زیاد قلمه در کشت نیشکر و زوال سریع قلمهها، استفاده از روشهای مدیریت زراعی پس از برداشت ضروری میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین پوشش غذایی مناسب برای تکجوانههای نیشکر انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش بهصورت طرح کاملاً تصادفی، با سه تکرار در سال 1398، به منظور بررسی تأثیر چهار نوع چسباننده کربوکسیمتیلسلولز (40، 60 و 80 گرم در لیتر)، صمغ عربی (50، 100 و 150 گرم در لیتر)، کتیرا (30، 60 و 90 گرم در لیتر) و نشاسته (45، 60 و 75 گرم در لیتر) بهعنوان آزمایش اول و چهار نوع ترکیب تغذیهای هیومیکاسید (شش، نُه و 12 گرم در لیتر)، فیلترکیک (پنج، 10 و 15 گرم در کیلوگرم)، سوپرجاذب (10، 30 و 45 گرم در کیلوگرم) و کود میکروکمبی (10، 20 و 30 گرم در کیلوگرم) بهعنوان آزمایش دوم بههمراه شاهد در شرایط گلخانهای ایستگاه تحقیقاتی نیشکر- خوزستان موردبررسی قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد اثر چهار نوع چسب بر شاخصهای گیاه نیشکر همچون سرعت سبزشدن، ارتفاع ساقه، وزن خشک ساقه و میزان رطوبت گیاه معنیدار بود و بیشترین اثر مثبت در چسب نشاسته (60 گرم در لیتر) مشاهده گردید. چهار ترکیب تغذیهای بر شاخصهایی همچون سرعت سبزشدن، ارتفاع ساقه، وزن خشک ساقه و میزان رطوبت گیاه اثر معنیداری داشت.نتیجهگیری: با توجه به اثر مثبت بیشتر چسب نشاسته، میتوان در بررسیهای بعدی از این چسب بهعنوان چسبانندهای، همراه با سایر ترکیبهای تغذیهای و مواد پرکننده برای پلتکردن جوانههای جانبی ساقه نیشکر استفاده کرد.
محمد حسنی نسب؛ اسفندیار فاتح؛ امیر آینه بند؛ علی منصفی؛ کوروش بهنام فر
چکیده
هدف: این مطالعه بهمنظور اثر کاربرد توأم کودهای شیمیایی NPK و آلی بر صفات عملکرد و ویژگیهای کمی گیاه چای ترش، در سال زراعی 1402-1401 در مزرعه پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان واقع در شهرستان اهواز موردبررسی قرار گرفت. روش پژوهش: آزمایش بهصورت کرتهای دو بار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار ...
بیشتر
هدف: این مطالعه بهمنظور اثر کاربرد توأم کودهای شیمیایی NPK و آلی بر صفات عملکرد و ویژگیهای کمی گیاه چای ترش، در سال زراعی 1402-1401 در مزرعه پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان واقع در شهرستان اهواز موردبررسی قرار گرفت. روش پژوهش: آزمایش بهصورت کرتهای دو بار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار سطح کود شیمیایی (N0-P0-K0، N75-P50-K50، N150-P75-K75 و N225-P100-K100) بهعنوان کرت اصلی و چهار سطح کود آلی (عدم مصرف، هیومیکاسید، ورمیکمپوست و هیومیکاسید+ ورمیکمپوست) بهعنوان کرت فرعی بودند.یافتهها: نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر اصلی کود شیمیایی، کود آلی و اثر متقابل کود شیمیایی× کود آلی برای کلیه صفات در چای ترش معنیدار بودند. با توجه به معنیداری اثر متقابل، مقایسه میانگین برای ترکیبات تیماری براساس آزمون LSD در سطح احتمال 5 درصد انجام شد. ترکیب تیماری N100-P100-K225 بههمراه هیومیکاسید+ ورمیکمپوست بیشترین مقدار را برای تمامی صفات بهجز درصد روغن دانه در بین ترکیبات تیماری را به خود اختصاص داد که با ترکیب تیماری N150-P75-K75 بههمراه هیومیکاسید+ ورمیکمپوست برای صفات وزن خشک اندام هوایی، تعداد دانه در غوزه، وزن هزاردانه، وزن کاسبرگ در هر غوزه، ظرفیت آنتیاکسیدانی کاسبرگ و عملکرد بیولوژیک تفاوت معنیداری نشان نداد. کمترین مقدار برای تمامی صفات در ترکیب تیماری N0-P0-K0+ عدم مصرف کود آلی مشاهده شد. مصرف تلفیقی کودهای آلی و شیمیایی ضمن سازشپذیری و مکملی با یکدیگر، شرایط مطلوب و مناسب برای رشد گیاه را فراهم نمودند. کودهای آلی شرایط فیزیکی و شیمیایی خاک را بهبود داده و موجب توسعه ریشه و افزایش فعالیت باکتریهای محرک رشد میشوند. در نتیجه دسترسی گیاه به عناصر غذایی افزایش مییابد. عرضه مداوم عناصر معدنی نیز باعث افزایش رشد، میوهدهی و افزایش کیفیت محصول گردید.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که تغییر در صفات بهطور مؤثری با افزایش مقدار سطوح کودی NPK مرتبط بوده است و تغییر سطوح کود آلی اثر کمتری در مقدار صفات موردمطالعه داشت. مصرف کودهای شیمیایی NPK و کودهای آلی (هیومیکاسید و ورمیکمپوست) بهصورت مجزا و ترکیبی، منجر به بهبود کیفیت و کمیت چای ترش شد. روش تلفیقی مصرف کودهای شیمیایی و آلی، ضمن کاهش هزینههای تولید و بهبود کمیت و کیفیت محصولات زراعی، موجب حفظ سلامت خاک، تنوع زیستی و ایجاد سیستم کشاورزی پایدار در طولانیمدت میشود.