خشایار ریگی؛ مهدی دهمرده؛ سید محسن موسوی نیک
چکیده
هدف: کشت مخلوط با افزایش تعداد گونه در واحد سطح بهعنوان یک راهحل برای حفظ و افزایش تولید در کشاورزی شناخته میشود، کشت مخلوط روشی برای افزایش تنوع در بومنظامهای زراعی است که باعث افزایش و پایداری عملکرد میشود. اکولوژی آن نیز اثرگذارتر از نظامهای تککشتی است. این مطالعه بهمنظور بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد ...
بیشتر
هدف: کشت مخلوط با افزایش تعداد گونه در واحد سطح بهعنوان یک راهحل برای حفظ و افزایش تولید در کشاورزی شناخته میشود، کشت مخلوط روشی برای افزایش تنوع در بومنظامهای زراعی است که باعث افزایش و پایداری عملکرد میشود. اکولوژی آن نیز اثرگذارتر از نظامهای تککشتی است. این مطالعه بهمنظور بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا تحت تأثیر کشت مخلوط سهگانه در منطقه سیستان انجام شد.روش پژوهش: این آزمایش در قالب طرح فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول (محلولپاشی متانول) در سه سطح و فاکتور دوم (کشت مخلوط) در نُه سطح بود. جهت اندازهگیری میزان عناصر منگنز، فسفر و مس از دستگاه جذب اتمی استفاده گردید. برای اندازهگیری میزان ژل، برگهای هر بوته با آب شستوشو و سپس هر برگ از چند قسمت برش و توسط دست، ژل از هر برگ خارج و با ترازوی دیجیتال میزان ژل برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه شد. پس از شمارش تعداد برگ آلوئهورا در هر بوته، وزن برگ توسط ترازوی دیجیتال برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه گردید. جهت اندازهگیری تعداد برگ آلوئهورا سه بوته بهطور تصادفی انتخاب و برگها از محل اتصالشان به بوته قطع و تعداد برگ برای هر بوته شمارش و سپس میانگین تعداد برگ برای هر بوته محاسبه گردید.یافتهها: براساس نتایج بهدستآمده اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا و همچنین جذب عناصر مس، فسفر و منگنز بسیار معنیدار بود. بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا و همچنین عناصر جذب شده توسط بادامزمینی بهترتیب از تیمار 30 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 25 درصد بادامزمینی+ 75 درصد آلوئهورا و 10 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 75 درصد بادامزمینی+ 25 درصد آلوئهورا بهدست آمد.نتیجهگیری: با توجه به اینکه کشت مخلوط بهدلیل مزایای زیادی همچون افزایش تنوع، کاهش بیماریها، علفهای هرز و افزایش کارایی استفاده از منابع دارد، لذا در پژوهش حاضر هم نشاندهنده تأثیر مثبت کشت مخلوط چای ترش، آلوئهورا و بادامزمینی نسبت به تککشتی آلوئهورا میباشد. متانول از طریق کاهش تنفس نوری و افزایش مقدار آماس سلولی بافتهای گیاهی بر روی وزن گیاه تأثیر میگذارد و در بین تیمارهای متانول بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا متعلق به تیمار 30 و 10 درصد حجمی متانول بود.
سید امید سید نوری؛ معرفت مصطفوی راد؛ محمدحسین انصاری
چکیده
بهمنظور ارزیابی عملکرد دانه و اسیدهای چرب روغن بادامزمینی تحت تأثیر کشت مخلوط با ذرت و مقادیر مختلف نیتروژن، آزمایشی بهصورت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار در رشت، در سال زراعی 94-1393 انجام شد. مقادیر مختلف کود نیتروژن شامل صفر، 100، 200 و 300 کیلوگرم در هکتار بهعنوان فاکتور اصلی و کشت خالص ذرت و بادام ...
بیشتر
بهمنظور ارزیابی عملکرد دانه و اسیدهای چرب روغن بادامزمینی تحت تأثیر کشت مخلوط با ذرت و مقادیر مختلف نیتروژن، آزمایشی بهصورت اسپلیت پلات در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار در رشت، در سال زراعی 94-1393 انجام شد. مقادیر مختلف کود نیتروژن شامل صفر، 100، 200 و 300 کیلوگرم در هکتار بهعنوان فاکتور اصلی و کشت خالص ذرت و بادام زمینی و ردیفهای کشت مخلوط ذرت و بادام زمینی با نسبتهای 1:1، 2:1، 1:2 و 2:2 بهعنوان فاکتور فرعی مدنظر قرار گرفتند. بالاترین عملکرد دانه ذرت (10540 کیلوگرم در هکتار) تحت اثر متقابل 200 کیلوگرم نیتروژن و سیستم کشت مخلوط ذرت و بادامزمینی با نسبت 2:2 بهدست آمد. اثر متقابل 100 کیلوگرم نیتروژن و سیستم کشت مخلوط با نسبت 2:1 بیشترین عملکرد دانه بادامزمینی (1786 کیلوگرم در هکتار) را نشان داد. با افزایش کاربرد نیتروژن، میزان اسید چرب اولئیک در روغن بادامزمینی کاهش پیدا کرد، ولی محتوای اسید چرب لینولئیک افزایش یافت. بالاترین درصد اسید چرب اولئیک (31/27 درصد) در سیستم کشت مخلوط ذرت و بادامزمینی با نسبت 2:1 مشاهده گردید. بهطورکلی، کاربرد 100 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و سیستم کشت مخلوط ذرت و بادامزمینی با نسبت 2:1 میتواند برای بهبود نسبت برابری زمین و افزایش عملکرد و کیفیت روغن بادامزمینی در شرایط اقلیمی منطقه قابل توصیه باشد.