حمید محمدی؛ رعنا علی پور فخری؛ مهدی جودی؛ محمد اسماعیل پور
چکیده
هدف: بهمنظور بررسی واکنش مریمگلی به تأخیر در تاریخ کشت، پژوهش حاضر بهصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی مشکینشهر در سال 1399 اجرا گردید.روش پژوهش: تیمار موردبررسی شامل تاریخ کاشت در دو سطح تاریخ کاشت، کشت به موقع (شاهد) و تیمار کاشت تأخیری بود که بهترتیب در 15 اردیبهشتماه و 25 خردادماه ...
بیشتر
هدف: بهمنظور بررسی واکنش مریمگلی به تأخیر در تاریخ کشت، پژوهش حاضر بهصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی مشکینشهر در سال 1399 اجرا گردید.روش پژوهش: تیمار موردبررسی شامل تاریخ کاشت در دو سطح تاریخ کاشت، کشت به موقع (شاهد) و تیمار کاشت تأخیری بود که بهترتیب در 15 اردیبهشتماه و 25 خردادماه اجرا شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که دمای بالای ناشی از کشت تأخیری، موجب افزایش معنیدار میزان فنل کل، فلاونوئید کل، آنتوسیانینها، عملکرد اسانس، خاصیت آنتیاکسیدانی بهترتیب به میزان 25، 44، 85، 80 و 39 درصد و در عینحال، کاهش ارتفاع بوته، عرض برگ و وزن تر و خشک اندام هوایی بهترتیب به میزان هشت، 13، 41 و 34 درصد نسبت به شاهد گردید. همبستگی منفی و معنیداری نیز بین وزن تر یا خشک بوته با درصد اسانس و سایر ترکیبات فیتوشیمیایی اندازهگیری شده وجود داشت. همچنین در شرایط کشت تأخیری، میزان برخی از اجزای اسانس شامل α-توجون، β-توجون، β-پینن، بورنئول و وریدیفلورل در مقایسه با تاریخ کاشت رایج بهترتیب به میزان 23، 15، 28، 37 و 46 درصد افزایش یافت.نتیجهگیری: افزایش متابولیتهای ثانویه در کشت تأخیری نشاندهنده این است که احتمالاً مریمگلی در مواجهه با دمای بالای محیط از راهبرد تخصیص بیشتر کربن تثبیتشده فتوسنتزی به تولید و بیوسنتز متابولیتهای ثانویه استفاده کرده تا بهواسطه کاهش تولید و یا افزایش پاکسازی رادیکالهای آزاد اکسیژن، میزان تحمل به شرایط نامساعد گرمایی را بهبود دهد.