سیده نسرین حسینی؛ جلال جلیلیان؛ اسماعیل قلی نژاد
چکیده
به منظور بررسی اثر تنش کمآبی و مصرف تعدیلکنندههای تنش بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه کینوا، آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با شش تکرار بهصورت گلدانی در سال زراعی 1397 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه اجرا شد. فاکتور اول شامل تنش کمآبی در چهار سطح، تنش در مرحله رشد رویشی، تنش ...
بیشتر
به منظور بررسی اثر تنش کمآبی و مصرف تعدیلکنندههای تنش بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه کینوا، آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با شش تکرار بهصورت گلدانی در سال زراعی 1397 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه اجرا شد. فاکتور اول شامل تنش کمآبی در چهار سطح، تنش در مرحله رشد رویشی، تنش در مرحله رشد زایشی، تنش در مرحله پرشدن دانه و بدون تنش (شاهد) بود. فاکتور دوم تیمارهای محلولپاشی در چهار سطح، محلولپاشی اسید آسکوربیک، اسید سالسیلیک، کود کلاته میکرو کامل نانو و شاهد ( آبپاشی) بودند. تنش کمآبی در مراحل مختلف رشدی سبب کاهش ارتفاع بوته، تعداد ساقه جانبی، وزن خشک و وزن تر اندام رویشی، حجم ریشه، وزن تر و خشک ریشه و طول ریشه نسبت به شاهد شد. اما میزان نشت الکترولیت و دمای برگ افزایش یافت. نتایج نشان داد که تنش کمآبی در مرحله پس از گردهافشانی، موجب کاهش عملکرد دانه از طریق کاهش وزن هزاردانه شد که با محلولپاشی تعدیلکنندههای رشد از طریق بهبود اجزای عملکرد، باعث افزایش عملکرد دانه کینوا در شرایط تنش کمآبی شد. بهنظر میرسد استفاده از تعدیلکنندههای تنش در گیاه کینوا در شرایط تنش کمآبی با تحریک رشد و سوخت وساز، موجب افزایش تحمل به تنش کمآبی میشود.
محسن سیلسپور؛ احمد گلچین؛ محمود رضا روزبان
چکیده
به منظور ارزیابی اثرات شوری بر رشد و غلظت عناصر غذایی پرمصرف در دو رقم زیتون، آزمایشی گلخانهای با پنج سطح شوری در بستر کشت بدون خاک انجام شد. در این آزمایش، نهالهای یکساله ارقام زیتون زرد و میشن، به مدت 5 ماه تحت 5 سطح شوری صفر، 4، 8، 12 و 16دسیزیمنس بر متر ناشی از کلرور سدیم قرار گرفتند. تیمار شوری 16 دسیزیمنس بر متر، وزن خشک ...
بیشتر
به منظور ارزیابی اثرات شوری بر رشد و غلظت عناصر غذایی پرمصرف در دو رقم زیتون، آزمایشی گلخانهای با پنج سطح شوری در بستر کشت بدون خاک انجام شد. در این آزمایش، نهالهای یکساله ارقام زیتون زرد و میشن، به مدت 5 ماه تحت 5 سطح شوری صفر، 4، 8، 12 و 16دسیزیمنس بر متر ناشی از کلرور سدیم قرار گرفتند. تیمار شوری 16 دسیزیمنس بر متر، وزن خشک کل ارقام میشن و زرد را به ترتیب 63 و 85 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش داد. کاهش 25 درصدی عملکرد نسبی وزن خشک کل در رقم میشن و زرد به ترتیب در شوریهای 7 و 6/3 دسیزیمنس بر متر اتفاق افتاد. شوری باعث کاهش معنیداری در غلظت عناصر پر مصرف و افزایش معنیدار غلظت سدیم و کلر در ریشه و برگ هر دو رقم شد. شوری 16 دسیزیمنس بر متر، غلظت سدیم در برگ و ریشه را به ترتیب 1660و 679 درصد، و غلظت کلر در برگ و ریشه را به ترتیب 1069 و 506 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. در کلیه سطوح شوری، غلظت سدیم و کلر در برگهای رقم زرد به طور معنیداری بیشتر از رقم میشن بود. این نتایج نشان میدهد که رقم میشن به واسطه استفاده از سازوکار تدافعی ایجاد محدودیت در جذب و انتقال سدیم به بخشهای هوایی و نیز حفظ سطح مناسبی از پتاسیم در برگ، از تحمل به شوری بالاتری در مقایسه با رقم زرد برخوردار است و میتوان از آن به عنوان یک رقم متحمل یاد کرد.
محمد علی باغستانی؛ دلاور بهروزی؛ حمید رحیمیان مشهدی؛ حسن محمد علیزاده
دوره 11، شماره 2 ، آبان 1388، ، صفحه 19-27
چکیده
بیولوژی و فنولوژی گل جالیز روی بادام رقم مامایی در باغهای امامیه شهرکرد در سال 1383 مطالعه شد. تعداد 20 درخت از باغ های دارای سابقه آلودگی زیاد به انگل انتخاب و مطالعات مختلف بیولوژیکی و فنولوژیکی روی آنها انجام گرفت. نتایج نشان داد که بادام رقم مامایی برای تکمیل مراحل مختلف فنولوژی خود (از شروع گل دهی تا رسیدگی میوه) نیاز به 5/2120 درجه ...
بیشتر
بیولوژی و فنولوژی گل جالیز روی بادام رقم مامایی در باغهای امامیه شهرکرد در سال 1383 مطالعه شد. تعداد 20 درخت از باغ های دارای سابقه آلودگی زیاد به انگل انتخاب و مطالعات مختلف بیولوژیکی و فنولوژیکی روی آنها انجام گرفت. نتایج نشان داد که بادام رقم مامایی برای تکمیل مراحل مختلف فنولوژی خود (از شروع گل دهی تا رسیدگی میوه) نیاز به 5/2120 درجه - روز رشد دارد. براساس دمای پایه 5/9 درجه سانتی گراد، گل جالیز برای تکمیل دورههای جوانهزنی بذر، سبز شدن ساقه، گل دهی و بذردهی به ترتیب به 209، 5/1125، 5/1414 و 961 درجه - روز رشد نیاز دارد. حداکثر عمق جوانهزنی بذر گل جالیز روی ریشههای بادام در عمق 18 سانتیمتری بود و بیشترین آلودگی مربوط به ریشههایی بود که در عمق نه تا 12 سانتیمتری خاک قرار داشتند. بیشترین آلودگی روی ریشههای دارای قطر معادل نه تا 9/11 میلیمتر مشاهده شد.