احسان حسنوند؛ مصطفی درویش نیا؛ حسین میرزایی نجفقلی؛ سمیرا پاکباز
چکیده
هدف: گیاه گندم هر ساله تحت تأثیر بیماریهای قارچی مختلف از جمله بلایت فوزاریومی سنبله گندم قرار می گیرد. تلقیح بذور با ریزوباکتریهای بومی افزاینده رشد گیاه (PGPR)، رویکردی مناسب در مدیریت سلامت، بهبود تولید و کیفیت محصولات کشاورزی میباشد.روش پژوهش: برای ارزیابی توانایی مهار زیستی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی پراکسیداز ...
بیشتر
هدف: گیاه گندم هر ساله تحت تأثیر بیماریهای قارچی مختلف از جمله بلایت فوزاریومی سنبله گندم قرار می گیرد. تلقیح بذور با ریزوباکتریهای بومی افزاینده رشد گیاه (PGPR)، رویکردی مناسب در مدیریت سلامت، بهبود تولید و کیفیت محصولات کشاورزی میباشد.روش پژوهش: برای ارزیابی توانایی مهار زیستی و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی پراکسیداز و کاتالاز توسط باکتریهای اندوفیت در ژنوتیپهای مقاوم و حساس گندم آلوده به بیماری بلایت فوزاریومی سنبله، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در بهار 1401 در دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار جدایه باکتری Pseudomonas brassicacearum،Pseudomonas sp.، Exiguobacterium sp.، Acinetobacter calcoaceticus و مخلوط آنها بود.یافتهها: نتایج نشان داد که در توانایی مهار زیستی بین چهار جدایه، بیشترین درصد بازدارندگی از رشد پرگنه قارچ بیمارگر مربوط به جدایة P. brassicacearum با مقدار 33/49 درصد بود. فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی (پراکسیداز و کاتالاز) هم در رقم مقاوم آلوده و هم در رقم حساس آلوده در زمانهای مختلف بعد از مایهزنی با قارچ، نسبت به شاهد افزایش چشمگیری داشت. تیمار مخلوط باکتری+رقم مقاوم+ آلوده با میانگین 41/12 بیشترین و تیمار B3+ حساس+ شاهد با میانگین 59/3 کمترین میانگین فعالیت آنزیم کاتالاز را نشان دادند. همچنین تیمار مخلوط باکتری+رقم مقاوم+ آلوده با میانگین 93/1 بیشترین و تیمار B3+ حساس+ شاهد با میانگین 58/0 کمترین میانگین فعالیت آنزیم پراکسیداز را نشان دادند.نتیجهگیری: با توجه به کارایی بالای سویههای باکتریایی مورداستفاده در افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی و همچنین توانایی فعالیت ضدقارچی آنها میتوانند بهعنوان یک گزینه مناسب در تولید گیاهان سالم موردبررسی قرار گیرند.
مصطفی درویش نیا؛ مسلم موسویان
چکیده
این مطالعه به منظور دستیابی به آنتاگونیستهای موثر در کنترل بیماری مرگ گیاهچه فلفل گلخانهای با عامل Rhizoctonia solani انجام شد. آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان در سال 97-1396 صورت گرفت. ابتدا قارچها و عوامل بیولوژیک از خاک گیاهان سولاناسه جداسازی و شناسایی شد. سپس با استفاده از روش کشت ...
بیشتر
این مطالعه به منظور دستیابی به آنتاگونیستهای موثر در کنترل بیماری مرگ گیاهچه فلفل گلخانهای با عامل Rhizoctonia solani انجام شد. آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان در سال 97-1396 صورت گرفت. ابتدا قارچها و عوامل بیولوژیک از خاک گیاهان سولاناسه جداسازی و شناسایی شد. سپس با استفاده از روش کشت متقابـل توانایی آنتاگونیـستی جدایههای قارچی Trichoderma harzianum و Trichoderma virens و باکتری Bacillus subtilis علیه قارچ R. solani در آزمایشگاه بررسی شد. همچنین توانایی آنتاگونیـستی این عوامل بیولوژیکی و قارچکش بیولوژیک Trichomix HV در شرایط گلخانه روی این قارچ بیماریزا انجام شد. نتایج نشان دادند، دو گونه T. harzianum و T. virens با کلونیزه کردن و اسپورزایی در محیط PDA، به ترتیب به میزان 45/9 و 59/15 درصد باعث جلوگیری از رشد قارچ بیمارگر شدند و باکتری آنتاگونیست باعث بروز اثراتی چون خارج شدن محتویات هیفها، تغییر رنگ در نوک هیف، ظریف شدن و کاهش رشد میسلیوم تا 47/8 درصد شد. نتایج آزمایش در شرایط گلخانه نیز نشان داد، تیمارهای B. subtilis و T. harzianum بیشترین اثرات مثبت رشدی را روی صفات اندازهگیری از جمله طول و وزن (تر و خشک) ریشه و ساقه را داشتند و به ترتیب شدت بیماریزایی را تا 33/60 و 33/70 درصد کاهش دادند، از این رو بهترین عوامل آنتاگونیستی برای کنترل R. solani روی فلفل در این تحقیق بودند.