خشایار ریگی؛ مهدی دهمرده؛ سید محسن موسوی نیک
چکیده
هدف: کشت مخلوط با افزایش تعداد گونه در واحد سطح بهعنوان یک راهحل برای حفظ و افزایش تولید در کشاورزی شناخته میشود، کشت مخلوط روشی برای افزایش تنوع در بومنظامهای زراعی است که باعث افزایش و پایداری عملکرد میشود. اکولوژی آن نیز اثرگذارتر از نظامهای تککشتی است. این مطالعه بهمنظور بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد ...
بیشتر
هدف: کشت مخلوط با افزایش تعداد گونه در واحد سطح بهعنوان یک راهحل برای حفظ و افزایش تولید در کشاورزی شناخته میشود، کشت مخلوط روشی برای افزایش تنوع در بومنظامهای زراعی است که باعث افزایش و پایداری عملکرد میشود. اکولوژی آن نیز اثرگذارتر از نظامهای تککشتی است. این مطالعه بهمنظور بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا تحت تأثیر کشت مخلوط سهگانه در منطقه سیستان انجام شد.روش پژوهش: این آزمایش در قالب طرح فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول (محلولپاشی متانول) در سه سطح و فاکتور دوم (کشت مخلوط) در نُه سطح بود. جهت اندازهگیری میزان عناصر منگنز، فسفر و مس از دستگاه جذب اتمی استفاده گردید. برای اندازهگیری میزان ژل، برگهای هر بوته با آب شستوشو و سپس هر برگ از چند قسمت برش و توسط دست، ژل از هر برگ خارج و با ترازوی دیجیتال میزان ژل برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه شد. پس از شمارش تعداد برگ آلوئهورا در هر بوته، وزن برگ توسط ترازوی دیجیتال برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه گردید. جهت اندازهگیری تعداد برگ آلوئهورا سه بوته بهطور تصادفی انتخاب و برگها از محل اتصالشان به بوته قطع و تعداد برگ برای هر بوته شمارش و سپس میانگین تعداد برگ برای هر بوته محاسبه گردید.یافتهها: براساس نتایج بهدستآمده اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا و همچنین جذب عناصر مس، فسفر و منگنز بسیار معنیدار بود. بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا و همچنین عناصر جذب شده توسط بادامزمینی بهترتیب از تیمار 30 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 25 درصد بادامزمینی+ 75 درصد آلوئهورا و 10 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 75 درصد بادامزمینی+ 25 درصد آلوئهورا بهدست آمد.نتیجهگیری: با توجه به اینکه کشت مخلوط بهدلیل مزایای زیادی همچون افزایش تنوع، کاهش بیماریها، علفهای هرز و افزایش کارایی استفاده از منابع دارد، لذا در پژوهش حاضر هم نشاندهنده تأثیر مثبت کشت مخلوط چای ترش، آلوئهورا و بادامزمینی نسبت به تککشتی آلوئهورا میباشد. متانول از طریق کاهش تنفس نوری و افزایش مقدار آماس سلولی بافتهای گیاهی بر روی وزن گیاه تأثیر میگذارد و در بین تیمارهای متانول بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا متعلق به تیمار 30 و 10 درصد حجمی متانول بود.