لیلا محمدی؛ سعید ریزی؛ عبدالرحمان محمدخانی؛ رحیم برزگر
دوره 18، شماره 3 ، پاییز 1395، ، صفحه 713-726
چکیده
به منظور بررسی تأثیر کود کندرهش و اسید هیومیک بر بهبود عملکرد گل حنای گینه نو Impatiens hawkeri))، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 15 تیمار و سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها شامل کود کندرهش با فرمول کودی 12-11-18-2.7MgO-8S در پنج سطح صفر، 5/1، 3، 5/4 و 6 کیلوگرم بر مترمکعب و اسید هیومیک در سه سطح صفر، 2 و 4 کیلوگرم بر مترمکعب بودند ...
بیشتر
به منظور بررسی تأثیر کود کندرهش و اسید هیومیک بر بهبود عملکرد گل حنای گینه نو Impatiens hawkeri))، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 15 تیمار و سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها شامل کود کندرهش با فرمول کودی 12-11-18-2.7MgO-8S در پنج سطح صفر، 5/1، 3، 5/4 و 6 کیلوگرم بر مترمکعب و اسید هیومیک در سه سطح صفر، 2 و 4 کیلوگرم بر مترمکعب بودند که با بستر کاشت مخلوط شدند. بستر کاشت شامل 50 درصد پیت ماس، 40 درصد پرلیت و 10 درصد پوسته برنج (بهصورت حجمی) بود. پنج ماه پس از کاشت بذر، نتایج نشان داد بیشترین تعداد گل در کود کندرهش 6 کیلوگرم بر مترمکعب به همراه اسید هیومیک 2 کیلوگرم بر مترمکعب (20 عدد) و بیشترین تعداد برگ نیز مربوط به کود کندرهش 3 کیلوگرم بر مترمکعب (122 عدد) بود. کود کندرهش تأثیر مثبت و معنیداری بر تمامی صفات ارزیابی شده نشان داد. همچنین، اسید هیومیک تأثیر مثبت معنیداری در ارتفاع گیاه، تعداد برگ و ساقه، سطح برگ، کلروفیل کل، وزن تازه ساقه، قطر گل، طول عمر تک گل و تعداد گل داشت. باتوجه به نتایج تحقیق حاضر، کاربرد اسید هیومیک 4-2 کیلوگرم بر مترمکعب و کود کندرهش 3 تا 5/4 کیلوگرم بر مترمکعب به منظور پرورش گل حنای گینه نو توصیه میشود.
لیلا محمدی؛ سعید ریزی؛ رحیم برزگر
دوره 18، شماره 2 ، تابستان 1395، ، صفحه 289-301
چکیده
به منظور بررسی تأثیر قارچ میکوریزا (Glomus mosseae) تحت تنش شوری بر ویژگیهای فیزیولوژیکی و میزان جذب برخی عناصر غذایی در گل حنای گینه نو (Impatiens hawkeri)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی، در محیط گلخانه در سه تکرار که هر تکرار شامل سه گلدان بود، در دانشگاه شهرکرد در سال 1393 اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح قارچ میکوریزای ...
بیشتر
به منظور بررسی تأثیر قارچ میکوریزا (Glomus mosseae) تحت تنش شوری بر ویژگیهای فیزیولوژیکی و میزان جذب برخی عناصر غذایی در گل حنای گینه نو (Impatiens hawkeri)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی، در محیط گلخانه در سه تکرار که هر تکرار شامل سه گلدان بود، در دانشگاه شهرکرد در سال 1393 اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح قارچ میکوریزای همزیست (صفر، 8 و 16 درصد حجمی) و کلریدسدیم با سه سطح (صفر، 15 و 30 میلیمولار) بودند. بستر کشت شامل 50 درصد پیت ماس، 40 درصد پرلیت و 10 درصد پوسته برنج (به صورت حجمی) بود. در زمان انتقال نشاها، قارچ میکوریزا با بستر ترکیب شد و پس از استقرار نشاها تیمار شوری از طریق آب آبیاری اعمال شد. صفات مورد ارزیابی شامل میزان نیتروژن، فسفر، پتاسیم، سدیم، پرولین، وزن تازه و خشک ریشه و درصد کلونیسازی ریشه بود. تیمار میکوریزای 16 درصد بر نیتروژن (31/2 درصد) و فسفر (339/0 درصد) و اثر متقابل آن با شوری 30 میلیمولار بر میزان پرولین (754/0 میکرومول بر گرم وزن تر) و درصد کلونیسازی ریشه (35 درصد) تأثیر معنیداری داشته است. براساس نتایج ﺗﺤﻘﯿﻖ حاضر، اﺧﺘﻼف ﺑﯿﻦ گیاهان تیمار شده با ﻣﯿﮑﻮرﯾﺰا و سایر تیمارها در بسیاری از ﺻﻔﺎت ﻧﻤﺎﯾﺎن اﺳﺖ و به نظر میرسد که کاربرد ﻗﺎرچ ﻣﯿﮑﻮرﯾﺰا در بستر کاشت میتواند سبب افزایش ﺗﺤﻤﻞ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﻮری از طریق تأثیر بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی در گل حنای گینه نو شود.