عباس میرزاخانی؛ منصوره جلالی
دوره 17، شماره 3 ، پاییز 1394، ، صفحه 661-670
چکیده
بهمنظور تعیین بهترین تیمار برای افزایش عمر گلدانی گل شاخهبریدۀ آنتوریوم رقم ’کلیماکس‘، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی محلات در سال 1392 انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل امولسیون روغن ولک بهعنوان واکس (10، 20 و 30 درصد)، اسانس آویشن (100، 150 و 200 پیپیام)، ...
بیشتر
بهمنظور تعیین بهترین تیمار برای افزایش عمر گلدانی گل شاخهبریدۀ آنتوریوم رقم ’کلیماکس‘، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه فیزیولوژی پس از برداشت پژوهشکدۀ گل و گیاهان زینتی محلات در سال 1392 انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل امولسیون روغن ولک بهعنوان واکس (10، 20 و 30 درصد)، اسانس آویشن (100، 150 و 200 پیپیام)، اسید سالیسیلیک (200، 400 و 600 پیپیام) و ژل آلوئهورا بهعنوان واکس (5/2، 5 و 5/7 درصد) بودند که به همۀ تیمارها 5 درصد ساکارز اضافه شد. سپس برخی شاخصهای کیفی و کمی مؤثر در عمر گلجایی بررسی شد. تیمار واکس روغن ولک 10 درصد بهطور معناداری سبب افزایش عمر گلجایی (33/27 روز) در مقایسه با تیمار شاهد (88/17 روز) شد. در بین تیمارها، ژل آلوئهورا 5/2 درصد بهطور معناداری میزان محلول جذبشدۀ بیشتری را در مقایسه با تیمار شاهد داشت. تیمار آویشن 150 پیپیام بیشترین درصد نشت یونی (55/69 درصد) و تیمار ژل آلوئهورا 5/7 درصد کمترین نشت یونی (71/10 درصد) را داشتند. بهنظر میرسد در آنتوریوم کاهش آب بهوسیلۀ تعرق از طریق اسپادیکس مهمترین عامل کاهش عمر پس از برداشت این گل باشد. بنابراین، تیمارهایی همچون پوشش واکس که بر تعادل آبی این گل تأثیرگذارند، بهطور مؤثری از طریق افزایش رطوبت بافت و کاهش درصد نشت یونی سبب افزایش عمر گلجایی این گل شدند.